مذهبی

کوهی غزلیات شماره ۱۳۲ - حق دمید اندر تن آدم نفس کوهی غزلیات شماره ۱۳۶ - ختم قرآن خدا هست از این رو برناس کوهی غزلیات شماره ۱۳۸ - ایدل از درد و غم جانان مپرس کوهی غزلیات شماره ۱۴۵ - او را بدو چشم او در ز دیده همی بینش کوهی غزلیات شماره ۱۵۲ - جمله توئی و من نیم نیست در این میان غلط کوهی غزلیات شماره ۱۵۳ - لوح محفوظ است اسم الحفیظ کوهی غزلیات شماره ۱۵۵ - همچو روغن سوخت جانم تا شدی روشن چو شمع کوهی غزلیات شماره ۱۵۶ - هزاران آفرین بر صنع صانع کوهی غزلیات شماره ۱۶۳ - دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجف کوهی غزلیات شماره ۱۶۷ - بحسن خود شد او دلدار عاشق کوهی غزلیات شماره ۱۷۲ - تا ببیند او خم ابروی آن مه یک به یک کوهی غزلیات شماره ۱۷۴ - زمین وانجم و خورشید و ماه تا افلاک کوهی غزلیات شماره ۱۷۷ - روح اگر از چاه تن افتاد بر اوج فلک کوهی غزلیات شماره ۱۸۱ - از روی حسن معنی جانرا بتی است مایل کوهی غزلیات شماره ۱۹۳ - سلام الله ای خورشید تابان کوهی غزلیات شماره ۲۰۱ - تا به گرد گل ز سنبل زلف پیدا کرده‌ای کوهی غزلیات شماره ۲۰۴ - بگذر از فکر و ذکر و اندیشه کوهی غزلیات شماره ۲۱۱ - برآمد آفتاب روی آن ماه کوهی غزلیات شماره ۲۱۳ - بر تو باد ای جان که دل داری نگاه کوهی غزلیات شماره ۲۱۵ - بر دوخت دلم ز ما سوالله