غزل ۸۱۰ - گمراه کند غفلت من راهبران را
غزل ۸۹۶ - چهره نوخط آن تازه جوان را دریاب
غزل ۹۱۱ - درون گنبد گردون فتنه بار مخسب
غزل ۹۲۲ - طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات
غزل ۹۵۸ - صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست
غزل ۱۰۳۳ - هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است
غزل ۱۱۰۷ - هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته است
غزل ۱۱۴۹ - شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است
غزل ۱۱۵۳ - از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است
غزل ۱۱۸۹ - با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای است
غزل ۱۲۱۶ - تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دست
غزل ۱۲۱۷ - نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دست
غزل ۱۲۳۶ - جز پریشان خاطری در عالم ایجاد چیست؟
غزل ۱۲۴۰ - حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ است
غزل ۱۲۴۹ - در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیست
غزل ۱۲۸۷ - درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیست
غزل ۱۳۳۴ - آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشت
غزل ۱۳۴۹ - می توان با همت سرشار از دنیا گذشت
غزل ۱۳۵۱ - از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت
غزل ۱۳۵۶ - برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشت