غزل ۱۹۵۲ - تا خط به دور ماه رخت هاله بسته است
غزل ۱۹۵۶ - پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است
غزل ۱۹۸۵ - هر کس بیاض گردن او را ندیده است
غزل ۱۹۹۴ - ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است
غزل ۱۹۹۵ - تا در ترددست نفس، جان روانه است
غزل ۲۰۵۳ - یک دم صفای عالم غدار بیش نیست
غزل ۲۰۸۴ - سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت
غزل ۲۰۹۱ - صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت
غزل ۲۱۱۲ - مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست
غزل ۲۱۳۸ - طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است
غزل ۲۱۶۲ - از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است
غزل ۲۱۷۰ - آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است
غزل ۲۲۵۳ - لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است
غزل ۲۲۵۷ - خود به خود چشم تو در گفتارست
غزل ۲۲۸۵ - نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح
غزل ۲۲۹۰ - منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح
غزل ۲۳۲۴ - رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد
غزل ۲۳۵۸ - خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد
غزل ۲۳۷۲ - گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد
غزل ۲۳۹۲ - هر که دل زان پنجه مژگان برون می آورد