معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۳۲ - به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۵۸ - غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۶۲ - هلال عید از گردون زنگاری هویدا شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۷۳ - گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۸۱ - زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۳۲ - سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۴۸ - دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۳ - ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۷۹ - زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۸۵ - نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۸۶ - کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۹۹ - به آیین تمام از خم شراب صاف می آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۰ - ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۱ - ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۶ - به کار سینه صافان دیده روشن نمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۲۲ - ذره ام چشم به خورشید لقایی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۳۴ - از سری جوی سعادت که ز دولت گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۴۲ - از میان تیغ برآورد که زمان می گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۰۴ - در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزد