غزل ۲۲۸۳ - خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح
غزل ۲۲۸۷ - خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبح
غزل ۲۲۹۸ - روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح
غزل ۲۳۰۰ - زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح
غزل ۲۳۰۲ - تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبح
غزل ۲۳۵۸ - خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد
غزل ۲۳۶۰ - روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد
غزل ۲۳۶۳ - گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد
غزل ۲۳۶۶ - ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد
غزل ۲۳۹۴ - لعل می از جام زر در سنگ خارا می خورد
غزل ۲۴۵۶ - از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می دمد
غزل ۲۴۶۷ - از دیار مردمی دیار در عالم نماند
غزل ۲۴۸۹ - از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند
غزل ۲۵۰۰ - جام خالی غوطه در خم بی محابا می زند
غزل ۲۵۱۹ - رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند
غزل ۲۵۴۹ - مست ناز من زساغر تا لبی تر می کند
غزل ۲۵۵۱ - سیرچشمی تنگدستان را توانگر می کند
غزل ۲۵۶۶ - تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می کند
غزل ۲۵۹۰ - هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنند
غزل ۲۶۰۰ - رهنوردانی که چون خورشید تنها می روند