قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۹ - دشمنان از وی دروغی گفته بودند خلوص خود و عذر مخدوم را گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۰ - مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح فخرالسادات مجدالدین ابوطالب نعمه
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۳ - فخرالدین خالد قطعه‌ای به مطلع زیر به انوری نوشته و او را مدح گفته انوری در جواب فخرالدین قصیدهٔ ذیل را گفته و پسر او را که طفل بوده ستوده
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح صدر معظم فخرالدین محمدبن ابراهیم سری
غزل ۱۰۲ - انجمن شهر ملای گلست
غزل ۱۵۳ - عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفت
غزل ۱۷۷ - هر دم از خانه رخ بدر دارد
غزل ۲۸۳ - چون عشق در آید، قدم سر بنماند
غزل ۲۹۷ - جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کند
غزل ۳۱۵ - در بند غم عشق تو بسیار کسانند
غزل ۳۳۵ - دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبود
غزل ۳۴۷ - آن فروغ دیده و آن راحت دل می‌رود
غزل ۳۵۵ - کو دیده‌ای که بی‌تو به خون تر نمی‌شود؟
غزل ۳۹۹ - همه عالم پرست ازین منظور
غزل ۴۰۴ - پاکبازان را چه خارا و چه خز؟
غزل ۴۱۲ - عنایتیست خدا را به حال ما امروز
غزل ۴۳۰ - چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کش
غزل ۴۳۷ - بباد صبا گفتم از شوق دوش
غزل ۴۵۹ - سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دل
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
