شماره ۲۴ - ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزاد
شماره ۲۰۹ - مقدور نشد ز دامن افشانی من
شماره ۱۱۶ - طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیست
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
شماره ۱۹۴ - این باخته نقشان که درین خانهٔ تنگند
شماره ۲۴۳ - از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟
شماره ۲۷۶ - با ماست، لطف چشم تغافل پناه،کم
شماره ۳۱۷ - سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردی
شماره ۳۴۰ - تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی
شماره ۴۰ - بیا ساقی به ساغر چهره ای گلگون کنیم آخر
شماره ۴۲ - مردم من و محبّت تو در دلم هنوز
شماره ۵۱ - مه من سر برآر از برج محمل
شماره ۵۵ - رفت عمر و غم عشقش ز دل ریش نرفت
شماره ۱۲۰ - یک لحظه درد عشق تو از دل نمی شود
شماره ۱۳۰ - دردمندی ز تو هرگز به دوایی نرسید
شماره ۵ - آن کس که به ظلمت دو گیسو
شماره ۸۵ - همرهان بر سینه بی دلدار سنگ ما عبث
شماره ۱۴۵ - آن کس که شبی دیده بیدار ندارد
شماره ۱۶۶ - شدهست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر