ناامیدی

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۲۰ - از جهان بخت بابرام گدا می خواهد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۳۰ - زخوان غیب یکنعمت نصیب ما و ساغر شد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۳۸ - کی آن صیاد بی پروا پی نخجیر می گردد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۴۳ - گرم ز لطف سیه روز خود خطاب کند کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۴۴ - بیش ازین دوران ستم پرور نبود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۴۶ - دل زغمخواران جز آئین جفاکاری ندید کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۴۹ - اگر چه نخل هنر را ثمر نمی باشد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۱ - کجاست بخت که تنگش کسی ببر گیرد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۲ - مرغ دلم که روشن ازو چشم دام بود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۷ - وصلت غبار غم ز دل ما نمی برد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۷۰ - کی تغافل می تواند عاشق بیتاب کرد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۷۶ - به راه عشق که هرگز به سر نمی آید کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۷۹ - مریض را چو عیادت کشد دوا چه کند کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۸۱ - بیا که بی تو سیاهی ز چشم روشن شد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۹۳ - تا تیغ او بداد اسیران نمی رسد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۲۲ - هر آه حسرتی که به تنها کشیده ام کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۴۲ - منکه دور از وطنم عیش تمنا نکنم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۵۶ - بدام عشق تو بیدانه مبتلا شده ام کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۶۲ - بر شکال دولت آبادست و ما بی باده ایم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۶۳ - بروی ساغر می ماه عید را دیدم