غزل ۱۵۲ - این سطرهای چین که ز پیری بروی ماست
غزل ۱۸۲ - تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود
غزل ۱۸۴ - عمرها رفت که قانون طرب تار ندید
غزل ۱۸۶ - جور تو ز پی فغان ندارد
غزل ۱۹۳ - هرگز سر شکایت من وا نمی شود
غزل ۲۰۰ - نه مرا خاطر غمگین نه دل شاد رسد
غزل ۲۰۴ - بخت بد جائیکه پای کینه محکم می کند
غزل ۲۰۷ - خلق را دیدی دگر خواری چرا باید کشید
غزل ۲۰۸ - هنرم را ثمری چرخ جفا کار نداد
غزل ۲۰۹ - دست خشک بخت من هر جا که تخم افکن شود
غزل ۲۱۲ - رود آرام ز عمری که بهجران گذرد
غزل ۲۱۴ - بحال بد دل از چشم تر افتاد
غزل ۲۲۶ - چون وقت شد که کشت امیدم برآورد
غزل ۲۲۸ - دست از ساغر امید کشیدن دارد
غزل ۲۳۴ - دل که چندین آه از جان می کشد
غزل ۲۴۲ - مشکل اهل محبت ز تو آسان نشود
غزل ۲۴۴ - بغیر از می کسی از عهده غم بر نمی آید
غزل ۲۶۱ - کسی تا کی بسان موج دایم در سفر باشد
غزل ۲۷۰ - اشکی که رخت خانه به طوفان نمی دهد
غزل ۲۸۹ - هر زمان بر روی کارم رنگ دیگرگون شود