شماره ۲۱ - کند پر، بال شکست، از قفس آزاد نکرد
شماره ۱۰ - دل از...گان بر کن که این خار
شماره ۲۰ - لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
شماره ۶۲ - زی سنبل خط زخالش بردم فریاد
شمارهٔ ۱۶ - به یکی از دوستان نوشته
شمارهٔ ۳۰ - به یکی از فرزندان خویش نگاشته
شمارهٔ ۵۳ - به آقا محمد جندقی پیشخدمت سیف الله میرزا نوشته
شمارهٔ ۷۳ - به میرزا حسن پسر ملا عبدالغنی نوشته
شمارهٔ ۷ - بیماری قاآنی و پرستاری یغما
شماره ۳ - به باغ مردمی خاری نمانده ست
شماره ۱۱ - در این دوران تنی محرم نیابی
شماره ۸ - از آتش اهل عصر جز دودی نیست
شماره ۶۹ - چنان گشته کامم ز ایام تلخ
شماره ۸۳ - مرا خاطر از آن بی غم نباشد
شماره ۹۱ - دلش دادم که با او همدم و هم خانه خواهم شد
شماره ۱۱۱ - کی به من رحم دگر خواهی کرد
شماره ۱۳۲ - چکنم که باز آمد شب و یار من نیامد
شماره ۱۳۸ - شاد باد آنکه ز ناشادی من یاد نکرد
شماره ۱۳۹ - لب تشنه ایم افغان زان نوش لب که دارد
شماره ۱۴۳ - نمیگویم ترا مهر و وفا اصلا نمیباشد