شماره ۲۲۲ - فصل شباب رفت و، نیامد بکار هیچ
شماره ۳۱۹ - نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کند
شماره ۳۶۹ - تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید
شماره ۴۰۰ - بر اهل ترک، نکرده است غم جفا هرگز
شماره ۴۹۱ - چشم و گوش و عقل و حس رفتند و، ما وامانده ایم
شماره ۵۱۷ - بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن
شماره ۹۹ - عمری به عبث همنفس قال شدیم
شماره ۱۱۵ - پر در پی وصل آرزوها تک و دو
شماره ۱۱۶ - دردی که بسوی چاره ساز آیی کو؟
شمارهٔ ۱۳ - مثنوی سفرنامه مازندران واعظ و تعریف شهر اشرف و مدح شاه عباس ثانی
شماره ۱۵۶ - من رهرو راهی، که بمنزل نرساند
شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
شماره ۴ - گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را
شماره ۴۳ - بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگهاست
شماره ۶۸ - رابطه دل به غمزه راه ندارد
شماره ۷۱ - گرچه دانم ره عشق تو به سر مینرود
شماره ۹۴ - یار نامد به سرم تا به لبم جان نرسید
شماره ۱۰۸ - چه شد که خانه به غیر از شرابخانه ندارم
شماره ۱۲۳ - روزها شب ها به دوران تو شد طی آسمان
شماره ۱۲۴ - بزن ای مطرب خوش لهجه نوایی به از این