ناامیدی

نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۴۳ - ساقی قدح نداد و سفال سبو نبود نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۸۷ - تو درنیافته ای لذت وفا هرگز نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۹۸ - ذوق وجدان و نظر خالص شد و خامم هنوز نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۶۳ - دهم دو ملک به یک نغمه رباب عوض نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۶۸ - حکم جفا صحیح و امید وفا غلط نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۸۴ - نالم ز چرخ اگر نه بر افغان خورم دریغ نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۹۴ - نگشت دامن گردی درین بیابان چاک نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۱۷ - باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۳۴ - نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۳۸ - ز جا نتوانم از کم نشئگی چالاک برخیزم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۴۹ - شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۶۱ - دست در طره آشفته یاری نزدیم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۹۲ - نیست دوران را نشاطی رطل مالامال کو؟ نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۳۴ - ایضا این قصیده بعد از مراجعت مکه معظمه به هندوستان در نعت سیدالمرسلین مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان فایض گردیده مطلع اول در تعریف بهار نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۴۷ - طوفان شد و سبزه ام به آبی نرسد نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۹۸ - یک چند پی امید می گردیدم نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۱۶ - بر خوان صلات تا به کی لقمه خام واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۸ - شده با نیک و بد آیینه دل خوش گل ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۶۸ - طرف از شکستگان جهان کس نبسته است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۱۴ - زندگی شد همه نابود، پی بود عبث