غزل ۶۱۹ - آن صبح سعادتها چون نورفشان آید
غزل ۸۰۹ - طرفه گرمابه بانی کو ز خلوت برآید
غزل ۱۹۴۷ - سوی بیماران خود شد، شاه مه رویان من
غزل ۲۰۷۰ - یا تو ترش کرده رو، مایه ده شکران
غزل ۲۱۱۵ - بازرسید آن بت زیبای من
غزل ۲۴۹۷ - صبح چو آفتاب زد رایت روشنایییی
غزل ۲۹۹۴ - ای نای خوش نوای، که دلدار و دلخوشی
غزل ۳۱۸۱ - ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی
پانزدهم
بخش ۹۹ - قصهٔ سوال کردن عایشه رضی الله عنها از مصطفی صلیالله علیه و سلم کی امروز باران بارید چون تو سوی گورستان رفتی جامههای تو چون تر نیست
بخش ۹۱ - نمودن آن شمعها در نظر هفت مرد
بخش ۱۵۷ - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام
بخش ۱۵۹ - خجل گشتن خروس پیش سگ به سبب دروغ شدن در آن سه وعده
بخش ۳۴ - باقی قصهٔ ابراهیم ادهم قدسالله سره
بخش ۵۸ - چالیش عقل با نفس هم چون تنازع مجنون با ناقه میل مجنون سوی حره میل ناقه واپس سوی کره چنانک گفت مجنون هوا ناقتی خلفی و قدامی الهوی و انی و ایاها لمختلفان
بخش ۷۲ - کژ وزیدن باد بر سلیمان علیهالسلام به سبب زلت او
بخش ۱۰۳ - قصهٔ باز پادشاه و کمپیر زن
بخش ۱۰۶ - غالب شدن حیلهٔ روباه بر استعصام و تعفف خر و کشیدن روبه خر را سوی شیر به بیشه
بخش ۹۰ - قصهٔ آنک گاو بحری گوهر کاویان از قعر دریا بر آورد شب بر ساحل دریا نهد در درخش و تاب آن میچرد بازرگان از کمین برون آید چون گاو از گوهر دورتر رفته باشد بازرگان به لجم و گل تیره گوهر را بپوشاند و بر درخت گریزد الی آخر القصه و التقریب
بخش ۱۳۶ - کرامات شیخ شیبان راعی قدس الله روحه العزیز