نمادگرایی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵۱ - ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵۹ - هر غباری گرده چابک سواری بوده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۱۳ - در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۳۷۰ - گر چه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۶۷ - ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۵۰۸ - تا جنون انجمن افروز دل خونین است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۱۱ - در بیابان جنون سلسله پردازی نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۲۷ - شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۶۵ - هزار رنگ گل فیض در گل صبح است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۲۷ - شمع سر خاک شهدا لاله داغ است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۳۹ - درد تو به دلهای سبکروح گران است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۰۶ - تا سپهر کبود سیارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۱۳ - بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۲ - دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۵ - سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۹۲ - هر که دل زان پنجه مژگان برون می آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۰۲ - غیر را در بزم خاص آن سیمتن می پرورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۵۶ - از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می دمد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۶ - از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۲ - برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلند