غزل ۹۱ - پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت
غزل ۱۹۳ - هرگز سر شکایت من وا نمی شود
غزل ۲۶۹ - اشک دمی جدائی از خانه تن نمی کند
شماره ١٧۴ - مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد
شماره ۶٣۵ - هوس مسکن مألوف و دیار معهود
شماره ۶۴۵ - الا ایصبا خدمتم عرضه دار
شماره ٨٣۴ - دیده ام اکثر ممالک را
شماره ۱۳ - به راه عشق خطر نیست بینوایان را
شماره ۲۳۷ - از سایه ی تو سبز سر خاک من بس است
شماره ۲۵۹ - خصمی به میان من و غیر از سخن توست
شماره ۲۷۹ - خطش دمید و به نازش نیاز من باقی ست
شماره ۳۲۵ - در مقام بی خطر، آزادگان را خواب نیست
شماره ۷۰۹ - ز مژگان آب چشمم می زند جوش
شماره ۸۸۵ - نتوان یافت دلی خوش به جهان ای کاکو
شماره ۱۶۰ - مست و بیخود شوخ من افتاده است
شماره ۱۰۶۶ - تا بکی توبه کنیم از می و دردم شکنیم
شماره ۹۲ - غالب چو ز دامگه بدر جستم من
شماره ۱۰ - سیرکن نو رسیده ما را
شماره ۶۰۵ - یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود
شماره ۲۱۰ - وطنم بی تو سفر می گردد