آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۰۷
طرب آن نیست که ایام بهاری برسد فروغی بسطامی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲
دوشینه فتادم به رهش مست و خراب عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۲
گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۴۹۲
نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۱۲
من با تو هزار کار دارم نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۷ - فصل - در قوای انسان
اما حواس باطن بعضی آنند که صور محسوسات را در یابند و بعضی آنند که معانی محسوسات را در یابند. جامی : دفتر دوم
بخش ۵۴ - غزل گفتن عیینه در حسب حال خود
شد خروشان به دلخراش آواز نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۱۳
تا زند سینه ز صهبای غمت جوش مرا عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۲۴
گل گفت: نقاب برگشادیم و شدیم مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شمارهٔ ۷۸
زهی ملک بخشی که خصمت ندارد رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» اللَّه نام خداوندى که نامور است بیش از نام بران و راست نام ترست از همه ناموران، کردگار جهان و جهانیان و خداوند همگان، رحمن است دارنده آفریدگان: دشمنان و دوستان و فراخ بخشایش در دو جهان، رحیم است مهر نماى و دل گشاى، دوستان را راه نماى و سر آراى عارفان، نکو نام و رهىدار کریم و مهربان، در گفت شیرین و در علم پاک، در صنع زیبا و در فضل بیکران. رشیدالدین میبدی : ۱- سورة الفاتحة
النوبة الاولى
قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ بنام خداوند الرَّحْمنِ جهان دار دشمن پرور ببخشایندگى الرَّحِیمِ (۱) دوست بخشاى بمهربانى الْحَمْدُ لِلَّهِ ستایش نیکو و ثناء بسزا خداى را رَبِّ الْعالَمِینَ (۲) خداوند جهانیان و دارنده ایشان الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (۳) فراخ بخشایش مهربان مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (۴) خداوند روز رستخیز و پادشاه روز شمار و پاداش وفایی مهابادی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰
ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟ نهج البلاغه : خطبه ها
توصیف منافقان
<strong> و من خطبة له عليهالسلام يصف فيها المنافقين </strong> نَحْمَدُهُ عَلَى مَا وَفَّقَ لَهُ مِنَ اَلطَّاعَةِ وَ ذَادَ عَنْهُ مِنَ اَلْمَعْصِيَةِ وَ نَسْأَلُهُ لِمِنَّتِهِ تَمَاماً وَ بِحَبْلِهِ اِعْتِصَاماً صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۸
دردمندیم و دوای خویشتن اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۸
از جلوه تو چشم دل و جان لبالب است قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۵۱
عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحت فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۸
قسم به عزت و قدر و مقام آزادی ملکالشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۶
ای آفتاب گردون! تاری شو و متاب حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۰
بارها گفتهام و بار دگر میگویم
شمارهٔ ۵۰۷
طرب آن نیست که ایام بهاری برسد فروغی بسطامی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲
دوشینه فتادم به رهش مست و خراب عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۲
گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۴۹۲
نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۱۲
من با تو هزار کار دارم نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۷ - فصل - در قوای انسان
اما حواس باطن بعضی آنند که صور محسوسات را در یابند و بعضی آنند که معانی محسوسات را در یابند. جامی : دفتر دوم
بخش ۵۴ - غزل گفتن عیینه در حسب حال خود
شد خروشان به دلخراش آواز نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۱۳
تا زند سینه ز صهبای غمت جوش مرا عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۲۴
گل گفت: نقاب برگشادیم و شدیم مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شمارهٔ ۷۸
زهی ملک بخشی که خصمت ندارد رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» اللَّه نام خداوندى که نامور است بیش از نام بران و راست نام ترست از همه ناموران، کردگار جهان و جهانیان و خداوند همگان، رحمن است دارنده آفریدگان: دشمنان و دوستان و فراخ بخشایش در دو جهان، رحیم است مهر نماى و دل گشاى، دوستان را راه نماى و سر آراى عارفان، نکو نام و رهىدار کریم و مهربان، در گفت شیرین و در علم پاک، در صنع زیبا و در فضل بیکران. رشیدالدین میبدی : ۱- سورة الفاتحة
النوبة الاولى
قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ بنام خداوند الرَّحْمنِ جهان دار دشمن پرور ببخشایندگى الرَّحِیمِ (۱) دوست بخشاى بمهربانى الْحَمْدُ لِلَّهِ ستایش نیکو و ثناء بسزا خداى را رَبِّ الْعالَمِینَ (۲) خداوند جهانیان و دارنده ایشان الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (۳) فراخ بخشایش مهربان مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (۴) خداوند روز رستخیز و پادشاه روز شمار و پاداش وفایی مهابادی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰
ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟ نهج البلاغه : خطبه ها
توصیف منافقان
<strong> و من خطبة له عليهالسلام يصف فيها المنافقين </strong> نَحْمَدُهُ عَلَى مَا وَفَّقَ لَهُ مِنَ اَلطَّاعَةِ وَ ذَادَ عَنْهُ مِنَ اَلْمَعْصِيَةِ وَ نَسْأَلُهُ لِمِنَّتِهِ تَمَاماً وَ بِحَبْلِهِ اِعْتِصَاماً صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۸
دردمندیم و دوای خویشتن اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۸
از جلوه تو چشم دل و جان لبالب است قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۵۱
عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحت فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۸
قسم به عزت و قدر و مقام آزادی ملکالشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۶
ای آفتاب گردون! تاری شو و متاب حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۰
بارها گفتهام و بار دگر میگویم
