قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۷۱
با من، غمت ز مهر، دویی در میان ندید
عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ ۴۶
ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است
ادیب صابر : مقطعات
شمارهٔ ۱۱۱
مرا از شریعت بود سرفرازی
سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱
گر زحمت مردمان این کوی از ماست
سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - در مدح خواجه عمید ثقةالملک، طاهر
دی دل ما فگار خواهد کرد
خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷۷
خاک شدم در تو را آب رخم چرا بری
مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۵
او پاک شده است و خام ار در حرم است
میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۱۱ - احوال سلم و تور و عصر پهلوانی
اگرچه پس از آن دو فرمانروا
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۲۷
از همچو تویی برید نتوان
نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۴۷
تا بکی دم زنی ای شیخ باکراه غریب
ترانه های کودکانه : بخش اول
چتر
یکی بود یکی نبود
رشیدالدین میبدی : ۴۷- سورة محمد
۱ - النوبة الثالثة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوندى قادر و قاهر و دیان، واحد و وحید در نام و در نشان، یکى یگانه یکتا از ازل تا جاودان، رحمن است دارنده جهان و پروراننده جهانیان، دوستان و دشمنان. رحیم است بمؤمنان و نوازنده ایشان در دو جهان، بنگاشت از کل صورت انسان و برگزید او را بر همه آفریدگان.
مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۷
با درد بساز چون دوای تو منم
سعدی : غزلیات
غزل ۵۵
مجنون عشق را دگر امروز حالت است
ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۳
گر نخواهی ای پسر تا خویشتن مجنون کنی
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۶
ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید
سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارسا
شنیدستم که از راویان کلام
مولوی : دفتر اول
بخش ۱۶۵ - سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی
پس بگفت آن نو مسلمان ولی
سلمان ساوجی : قطعات
قطعه شمارهٔ ۷۰
نوکران میر حاج اختچی
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۸
بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟