صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۲۴ - آب و رنگ حسن بیش از خانه زین می شود
آب و رنگ حسن بیش از خانه زین می شود
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۵ - . . .
. . .
آذر بیگدلی : مثنویات
شماره ۷ - کنم شکر ایزد، که چون سامری
کنم شکر ایزد، که چون سامری
ادیب الممالک : فرهنگ پارسی
شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمین
چار سوی کرانه گیتی
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۵۶ - از الب ارغون فرش و اسب و زین و خیمه خواسته
ایا خسروی کز پی جاه خویش
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خود
سگ خشم و خر شهوت که زبون‌گیری نیست
انوری : مقطعات
شماره ۸۷ - بهشت را چه کنی عرضه بر قلندریان
بهشت را چه کنی عرضه بر قلندریان
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۳۰ - الب ارغو یکی از ممدوحان حکیم را میل کشیدند در آن باب گفته است
شاها بدیده‌ای که دلم را خدای داد
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۹۹ - می و جامیم و جان و جانانه
می و جامیم و جان و جانانه
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۶۰ - گر نه‌ای عین تماشا حیرت سرشار باش
گر نه‌ای عین تماشا حیرت سرشار باش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۳۲ - این کوه غم که در دل دیوانه من است
این کوه غم که در دل دیوانه من است
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۷۱ - عالما علم ز دل‌ها نه تو داری و نه من
عالما علم ز دل‌ها نه تو داری و نه من
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۰۳ - ای که ندانی که چیست حالِ من و یارِ من
ای که ندانی که چیست حالِ من و یارِ من
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۴۰ - هر چیز که آن ز نیستی در پیوست
هر چیز که آن ز نیستی در پیوست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۱۷ - ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
عطار نیشابوری : باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۳۰ - اندهگن توییم از دیری گاه
اندهگن توییم از دیری گاه
عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۶۳ - جانا! می ده که با دلی غمناکم
جانا! می ده که با دلی غمناکم
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۲ - چون نبینم من جمالت صد جهان خود دیده گیر
چون نَبینم من جَمالَت صد جهانْ خود دیده گیر
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۶۸ - با تو همین یک سخنم آرزو است
با تو همین یک سخنم آرزو است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۲۳ - ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشند
ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشند