صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۱۶ - بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت
بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۴۰ - دانی تو که مرگ چیست از تن رستن
دانی تو که مرگ چیست از تن رستن کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۷ - شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را
شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۱۴ - دختر فقیر
دختری خرد بدیدم به گدایی مشغول صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۸ - عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای
عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۵ - مذمت کردن حکیم شهوت را که ولادت فرزندان بی آن معهود نیست
از شه یونان حکیم تیزهوش مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۷ - سلطان منی، سلطان منی
سلطان منی، سلطان منی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
هم کار دلم بجان رسید از غم تو صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۷۸۰ - از دست رود خامه چو نام تو نویسند
از دست رود خامه چو نام تو نویسند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۴۲ - مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی
مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۳۵ - ورود سر مطهر به دیر راهب
چون سر مهر افسر سبط رسول عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی
کی نیک افتد ترا که بد میباشی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۲۴ - خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد
خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۶ - بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست
بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست ایرج میرزا : قطعه ها
تاریخ فوت
این جهان پیش راد مردِ حکیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۵۵۱ - بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است
بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۸۴ - فضیلت تواضع
رسول (ص) گفت، «هیچ کس تواضع نکرد که خدای عزوجل او را عزی نیفزود. و گفت، «هیچ کس نیست که نه بر سر وی لگامی است به دست دو فرشته. چون تواضع کند لگام بر بالا کشند و گویند بارخدایا وی را برکشیده دارد و اگر تکبر کند فرو کشند و گویند بارخدایا فرود همگنانش دار» و گفت، «خنک آن کس که تواضع کند نه از بیچارگی و نفقه کند مالی که جمع کرده است نه در معصیت و رحمت کند بر بیچارگان و مخالطت دارد با حکیمان و عالمان». صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۶ - شبی صدبار برگرد دل افکار می گردم
شبی صدبار برگرد دل افکار می گردم حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۷ - الفاظ و معانی از کلامم نو شد
الفاظ و معانی از کلامم نو شد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۲۶ - دردا که یار در غم و دردم بماند و رفت
دردا که یار در غم و دردم بماند و رفت
غزل ۱۶۱۶ - بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت
بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۴۰ - دانی تو که مرگ چیست از تن رستن
دانی تو که مرگ چیست از تن رستن کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۷ - شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را
شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۱۴ - دختر فقیر
دختری خرد بدیدم به گدایی مشغول صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۸ - عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای
عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۵ - مذمت کردن حکیم شهوت را که ولادت فرزندان بی آن معهود نیست
از شه یونان حکیم تیزهوش مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۷ - سلطان منی، سلطان منی
سلطان منی، سلطان منی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
هم کار دلم بجان رسید از غم تو صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۷۸۰ - از دست رود خامه چو نام تو نویسند
از دست رود خامه چو نام تو نویسند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۴۲ - مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی
مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستی صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۳۵ - ورود سر مطهر به دیر راهب
چون سر مهر افسر سبط رسول عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی
کی نیک افتد ترا که بد میباشی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۲۴ - خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد
خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۶ - بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست
بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست ایرج میرزا : قطعه ها
تاریخ فوت
این جهان پیش راد مردِ حکیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۵۵۱ - بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است
بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۸۴ - فضیلت تواضع
رسول (ص) گفت، «هیچ کس تواضع نکرد که خدای عزوجل او را عزی نیفزود. و گفت، «هیچ کس نیست که نه بر سر وی لگامی است به دست دو فرشته. چون تواضع کند لگام بر بالا کشند و گویند بارخدایا وی را برکشیده دارد و اگر تکبر کند فرو کشند و گویند بارخدایا فرود همگنانش دار» و گفت، «خنک آن کس که تواضع کند نه از بیچارگی و نفقه کند مالی که جمع کرده است نه در معصیت و رحمت کند بر بیچارگان و مخالطت دارد با حکیمان و عالمان». صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۶ - شبی صدبار برگرد دل افکار می گردم
شبی صدبار برگرد دل افکار می گردم حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۷ - الفاظ و معانی از کلامم نو شد
الفاظ و معانی از کلامم نو شد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۲۶ - دردا که یار در غم و دردم بماند و رفت
دردا که یار در غم و دردم بماند و رفت
