رشیدالدین میبدی : ۴۶- سورة الاحقاف
۲ - النوبة الثانیة
قوله: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَى النَّارِ، فیقال لهم، أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ. قرأ ابن کثیر آذهبتم بالاستفهام ممدودا و ابن عامر بالاستفهام من غیر مدّ و الباقون بلا استفهام على الخبر. و المعنى نلتم لذّاتکم و احببتم شهواتکم فى الدنیا غیر متفکرین فى حرامها و حلالها. و استمتعتم بملاذّها و قیل: اذهبتم طیباتکم، من الرزق و الحلالات الذى انفقتموها فى شهواتکم و لذّاتکم و لم تنفقوها فى مرضات اللَّه عز و جل. و قیل: أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ فى الآخرة بمعاصیکم، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا. صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۸
ای آنکه عیان کننده روز و شبی واعظ قزوینی : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۳
شد وعده اگر خلاف در حضرت تو خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
گردی لبت از لبم به بوسی آزرد سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۶
پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت این فرزند تست، تربیتش همچنان کن که یکی از فرزندان خویش. ادیب خدمت کرد و متقبل شد و سالی چند برو سعی کرد و به جایی نرسید و پسران ادیب در فضل و بلاغت منتهی شدند. ملک دانشمند را مؤاخذت کرد و معاتبت فرمود که وعده خلاف کردی و وفا به جا نیاوردی. گفت بر رأی خداوند روی زمین پوشیده نماند که تربیت یکسانست و طباع مختلف مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۷۲
دوران سپهر بیگنه کش گذرد سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۰
نماید گاه ابرو گه جمال آهسته آهسته امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۳
گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است فصیحی هروی : قصاید
شمارهٔ ۱۴ - در منقبت مولای متقیان حضرت علی علیه السلام
همای عشق کشد چون در آشیانه صفیر نهج البلاغه : خطبه ها
شگفتیهای آفرینش خفاش
<strong> و من خطبة له عليهالسلام يذكر فيها بديع خلقة الخفاش </strong> رشیدالدین میبدی : ۵۱- سورة الذاریات
۱ - النوبة الثانیة
این سوره هزار و دویست و هشتاد و هفت حرف است، سیصد و شصت کلمت و شصت آیت، جمله بمکه فرو آمد باجماع مفسّران و در این سورة دو آیت منسوخ است، یکى: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ منسوخ است باین آیت که بوى متصل است: وَ ذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِینَ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۵۶
ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان حزین لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۳
غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۵
یارب از عرفان مرا پیمانهای سرشار ده رشیدالدین میبدی : ۳۸- سورة ص- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیْمانَ بخشیدیم داود را سلیمان، نِعْمَ الْعَبْدُ نیک بندهایست سلیمان، إِنَّهُ أَوَّابٌ (۳۰) مرا ستایندهاى بود نیکو و بمن گراینده. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴۵
آینهٔ جمال او نیست به جز جلال او ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ٣۶٩
نوشته یافتم امروز بر دری بیتی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۳۹
من این ایوان نه تو را نمیدانم، نمیدانم قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شمارهٔ ۴۱
عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۷
عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند
۲ - النوبة الثانیة
قوله: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَى النَّارِ، فیقال لهم، أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ. قرأ ابن کثیر آذهبتم بالاستفهام ممدودا و ابن عامر بالاستفهام من غیر مدّ و الباقون بلا استفهام على الخبر. و المعنى نلتم لذّاتکم و احببتم شهواتکم فى الدنیا غیر متفکرین فى حرامها و حلالها. و استمتعتم بملاذّها و قیل: اذهبتم طیباتکم، من الرزق و الحلالات الذى انفقتموها فى شهواتکم و لذّاتکم و لم تنفقوها فى مرضات اللَّه عز و جل. و قیل: أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ فى الآخرة بمعاصیکم، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا. صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۸
ای آنکه عیان کننده روز و شبی واعظ قزوینی : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۳
شد وعده اگر خلاف در حضرت تو خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
گردی لبت از لبم به بوسی آزرد سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۶
پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت این فرزند تست، تربیتش همچنان کن که یکی از فرزندان خویش. ادیب خدمت کرد و متقبل شد و سالی چند برو سعی کرد و به جایی نرسید و پسران ادیب در فضل و بلاغت منتهی شدند. ملک دانشمند را مؤاخذت کرد و معاتبت فرمود که وعده خلاف کردی و وفا به جا نیاوردی. گفت بر رأی خداوند روی زمین پوشیده نماند که تربیت یکسانست و طباع مختلف مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۷۲
دوران سپهر بیگنه کش گذرد سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۰
نماید گاه ابرو گه جمال آهسته آهسته امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۳
گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است فصیحی هروی : قصاید
شمارهٔ ۱۴ - در منقبت مولای متقیان حضرت علی علیه السلام
همای عشق کشد چون در آشیانه صفیر نهج البلاغه : خطبه ها
شگفتیهای آفرینش خفاش
<strong> و من خطبة له عليهالسلام يذكر فيها بديع خلقة الخفاش </strong> رشیدالدین میبدی : ۵۱- سورة الذاریات
۱ - النوبة الثانیة
این سوره هزار و دویست و هشتاد و هفت حرف است، سیصد و شصت کلمت و شصت آیت، جمله بمکه فرو آمد باجماع مفسّران و در این سورة دو آیت منسوخ است، یکى: فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ منسوخ است باین آیت که بوى متصل است: وَ ذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِینَ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۵۶
ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان حزین لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۳
غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۵
یارب از عرفان مرا پیمانهای سرشار ده رشیدالدین میبدی : ۳۸- سورة ص- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیْمانَ بخشیدیم داود را سلیمان، نِعْمَ الْعَبْدُ نیک بندهایست سلیمان، إِنَّهُ أَوَّابٌ (۳۰) مرا ستایندهاى بود نیکو و بمن گراینده. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴۵
آینهٔ جمال او نیست به جز جلال او ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ٣۶٩
نوشته یافتم امروز بر دری بیتی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۳۹
من این ایوان نه تو را نمیدانم، نمیدانم قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شمارهٔ ۴۱
عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۷
عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند
