امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۷۸۸
ای که بر من جور تو بسیار شد سعیدا : رباعیات
شمارهٔ ۹۷
تا صبح نشستم من و جان بر در دل ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۸
از فراقت نه چنان تنگ دلم ملکالشعرای بهار : غزلیات
شمارهٔ ۹۰
جان قرین رخ جانان شود انشاءالله ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۴
دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۰
به قامت تو که تشویش سرو بستان است حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۶
ترسم که اشک در غم ما پردهدر شود محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت شمارهٔ ۱۲
شیخ قدس اللّه روحه العزیز هر مریدی کی تأهل ساختی اهل او را بخواندی و گفتی سه کار بکن اول هرچ این کدخدای در خانۀ تو آرد از غله و حوایج تصرف خرج خود از آن نگاه دار و خرج مکن چنانک زنان در وجه دوک رشتن و کرباس بافتن دهند بیفرمان شوهر، کی برکات از آن بشود و دیگر خانۀ عنکبوت در خانه بمگذار که شیطان آنجا مأوی گیرد و هم نشینان ما همنشین شیطان نباشند، و هر طعام کی خواهی ساخت و هرچ در دیک خواهی کرد از گوشت و حبوبات اول به آب نمازی کن آنگاه در دیک فرو کن و این هر سه را یاد دار. حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۹۰
ای باغبان سماع کن آواز عندلیب ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۸۶
آنی تو که حال دل نالان دانی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۱۸
نرگسش وامیکند طومار استغنای ناز نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۶ - سلمان ساوجی فرماید
دوش در سودای زلف و چشم جانان بوده ام نسیمی : رباعیات
شمارهٔ ۲۶
دانستن ذات واجب امکان تو نیست رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها قراءت یعقوب عشر بتنوین است، امثالها برفع، و معناه: فله حسنات عشر امثالها، اى امثال الحسنة التی عملها. باقى باضافت خوانند، و معناه: فله عشر حسنات امثالها. قومى گفتند: حسنة درین آیت توحید است، و سیئة شرک، میگوید جل جلاله: هر که فردا در قیامت توحید آرد، که در دنیا موحّد بوده، و خداى را بیگانگى شناخته، و شرک نیاورده، عمل وى مضاعف کنند، یکى را ده نویسند، و بده جزا دهند، و هر که شرک آرد که در دنیا مشرک بوده، جزاء خود بیند مثل فعل خود، بسزاى خود، و آن جزاء آتش دوزخ است، و عقوبت جاودان، یعنى که این عقوبت مثل آن عمل است، که آن عمل اعظم الذنوب است، و این آتش اعظم العقوبات، و ذلک قوله تعالى: جَزاءً وِفاقاً اى وافق الجزاء العمل. ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۱۱۲ - رنگ شقایق
ای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو! ادیب الممالک : رباعیات طنز
شمارهٔ ۳۷ - هندوانه
ای خال تو هندوانه اندر آتش شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۳۲
متناهی شود به تو همه شی احمد شاملو : هوای تازه
خفاش شب
هرچند من ندیدهام این کورِ بیخیال بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۴۵
ازین صحرای بیحاصل دگر با خود چه بردارم
شمارهٔ ۷۸۸
ای که بر من جور تو بسیار شد سعیدا : رباعیات
شمارهٔ ۹۷
تا صبح نشستم من و جان بر در دل ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۸
از فراقت نه چنان تنگ دلم ملکالشعرای بهار : غزلیات
شمارهٔ ۹۰
جان قرین رخ جانان شود انشاءالله ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۴
دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۰
به قامت تو که تشویش سرو بستان است حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۶
ترسم که اشک در غم ما پردهدر شود محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت شمارهٔ ۱۲
شیخ قدس اللّه روحه العزیز هر مریدی کی تأهل ساختی اهل او را بخواندی و گفتی سه کار بکن اول هرچ این کدخدای در خانۀ تو آرد از غله و حوایج تصرف خرج خود از آن نگاه دار و خرج مکن چنانک زنان در وجه دوک رشتن و کرباس بافتن دهند بیفرمان شوهر، کی برکات از آن بشود و دیگر خانۀ عنکبوت در خانه بمگذار که شیطان آنجا مأوی گیرد و هم نشینان ما همنشین شیطان نباشند، و هر طعام کی خواهی ساخت و هرچ در دیک خواهی کرد از گوشت و حبوبات اول به آب نمازی کن آنگاه در دیک فرو کن و این هر سه را یاد دار. حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۹۰
ای باغبان سماع کن آواز عندلیب ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۸۶
آنی تو که حال دل نالان دانی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۱۸
نرگسش وامیکند طومار استغنای ناز نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۶ - سلمان ساوجی فرماید
دوش در سودای زلف و چشم جانان بوده ام نسیمی : رباعیات
شمارهٔ ۲۶
دانستن ذات واجب امکان تو نیست رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها قراءت یعقوب عشر بتنوین است، امثالها برفع، و معناه: فله حسنات عشر امثالها، اى امثال الحسنة التی عملها. باقى باضافت خوانند، و معناه: فله عشر حسنات امثالها. قومى گفتند: حسنة درین آیت توحید است، و سیئة شرک، میگوید جل جلاله: هر که فردا در قیامت توحید آرد، که در دنیا موحّد بوده، و خداى را بیگانگى شناخته، و شرک نیاورده، عمل وى مضاعف کنند، یکى را ده نویسند، و بده جزا دهند، و هر که شرک آرد که در دنیا مشرک بوده، جزاء خود بیند مثل فعل خود، بسزاى خود، و آن جزاء آتش دوزخ است، و عقوبت جاودان، یعنى که این عقوبت مثل آن عمل است، که آن عمل اعظم الذنوب است، و این آتش اعظم العقوبات، و ذلک قوله تعالى: جَزاءً وِفاقاً اى وافق الجزاء العمل. ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۱۱۲ - رنگ شقایق
ای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو! ادیب الممالک : رباعیات طنز
شمارهٔ ۳۷ - هندوانه
ای خال تو هندوانه اندر آتش شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۳۲
متناهی شود به تو همه شی احمد شاملو : هوای تازه
خفاش شب
هرچند من ندیدهام این کورِ بیخیال بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۴۵
ازین صحرای بیحاصل دگر با خود چه بردارم
