رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۳ - به نام نیک تو، خواجه، فریفته نشوم
به نام نیک تو، خواجه، فریفته نشوم مولوی : غزلیات
غزل ۶۱۵ - خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند
خواب از پِیِ آن آید تا عقلِ تو بِسْتانَد فردوسی : پادشاهی شاپور ذوالاکتاف
بخش ۷ - چو بر زد سر از برج شیر آفتاب
چو بر زد سر از برج شیر آفتاب صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۱۲۳ - ز راستی نبود شاخههای بی بر را
ز راستی نبود شاخههای بی بر را مولوی : غزلیات
غزل ۶۲ - بهار آمد بهار آمد، سلام آورد مستان را
بهار آمدْ بهار آمد، سَلام آوَردْ مَستان را قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۹۷ - یاد ما هرگز نکردی یار هی
یاد ما هرگز نکردی یار هی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۶۳ - در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایم
در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایم اوحدالدین کرمانی : الباب العاشر: البهاریات
شماره ۴۰ - هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود
هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود مولوی : غزلیات
غزل ۴۰۱ - اندرآ ای مه که بیتو ماه را استاره نیست
اَنْدَرآ ای مَهْ که بیتو ماه را اِسْتاره نیست مولوی : غزلیات
غزل ۶۱۴ - آن بندهٔ آواره بازآمد و بازآمد
آن بندهٔ آواره بازآمد و بازآمد ملا احمد نراقی : باب اول
فصل ششم - لذت و الم جسم و روح
چون که دانستی که آدمی را روحی و بدنی است که هر کسی مرکب است از این دو، باید بدانی که هر یک از این دو جزء را المی و لذتی و محنتی و راحتی و مرضی و صحتی است . عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۵۰ - در عشق مرا عقل شد و رای نماند
در عشق مرا عقل شد و رای نماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۴۸ - خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد
خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۹ - چون حاصل آدمی در این شورستان
چون حاصل آدمی در این شورستان اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۴ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل
خسر و خسرو نشان شاهی که جز بر لفظ او بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۹۶ - شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد
شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد احمد شاملو : آیدا در آینه
تکرار
جنگلِ آینهها به هم در شکست حافظ : اشعار منتسب
شماره ۲۲ - گر زلف پریشانت در دست صبا افتد
گر زلف پریشانت در دست صبا افتد امیر معزی : قصاید
شماره ۳۵۳ - پرنیان بافد همی باد صبا در بوستان
پرنیان بافد همی باد صبا در بوستان جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۲ - وله
بگیسوان خم ابروی آن بت علوی
شماره ۳ - به نام نیک تو، خواجه، فریفته نشوم
به نام نیک تو، خواجه، فریفته نشوم مولوی : غزلیات
غزل ۶۱۵ - خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند
خواب از پِیِ آن آید تا عقلِ تو بِسْتانَد فردوسی : پادشاهی شاپور ذوالاکتاف
بخش ۷ - چو بر زد سر از برج شیر آفتاب
چو بر زد سر از برج شیر آفتاب صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۱۲۳ - ز راستی نبود شاخههای بی بر را
ز راستی نبود شاخههای بی بر را مولوی : غزلیات
غزل ۶۲ - بهار آمد بهار آمد، سلام آورد مستان را
بهار آمدْ بهار آمد، سَلام آوَردْ مَستان را قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۹۷ - یاد ما هرگز نکردی یار هی
یاد ما هرگز نکردی یار هی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۶۳ - در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایم
در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایم اوحدالدین کرمانی : الباب العاشر: البهاریات
شماره ۴۰ - هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود
هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود مولوی : غزلیات
غزل ۴۰۱ - اندرآ ای مه که بیتو ماه را استاره نیست
اَنْدَرآ ای مَهْ که بیتو ماه را اِسْتاره نیست مولوی : غزلیات
غزل ۶۱۴ - آن بندهٔ آواره بازآمد و بازآمد
آن بندهٔ آواره بازآمد و بازآمد ملا احمد نراقی : باب اول
فصل ششم - لذت و الم جسم و روح
چون که دانستی که آدمی را روحی و بدنی است که هر کسی مرکب است از این دو، باید بدانی که هر یک از این دو جزء را المی و لذتی و محنتی و راحتی و مرضی و صحتی است . عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۵۰ - در عشق مرا عقل شد و رای نماند
در عشق مرا عقل شد و رای نماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۴۸ - خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد
خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۹ - چون حاصل آدمی در این شورستان
چون حاصل آدمی در این شورستان اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۴ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل
خسر و خسرو نشان شاهی که جز بر لفظ او بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۹۶ - شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد
شکوه مفلسی ما را به خاموشی علم دارد احمد شاملو : آیدا در آینه
تکرار
جنگلِ آینهها به هم در شکست حافظ : اشعار منتسب
شماره ۲۲ - گر زلف پریشانت در دست صبا افتد
گر زلف پریشانت در دست صبا افتد امیر معزی : قصاید
شماره ۳۵۳ - پرنیان بافد همی باد صبا در بوستان
پرنیان بافد همی باد صبا در بوستان جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۲ - وله
بگیسوان خم ابروی آن بت علوی