صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۷ - دیگرم پروای خویش اندیشهٔ بیگانه نیست
دیگرم پروای خویش اندیشهٔ بیگانه نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۹ - بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۷۵ - من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن
من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن جامی : تحفةالاحرار
بخش ۴۹ - حکایت درازدستی که دست وی به بریدن از قلم وزارت کوتاه نشد
بود یکی شاه که در ملک و مال صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - امشب سر آن دارم کز خانه برون تازم
امشب سر آن دارم کز خانه برون تازم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۲۱ - من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیست
من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیست طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - بی تو خود را بسکه از تاب و توان انداختم
بی تو خود را بسکه از تاب و توان انداختم اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۴۵ - یا رب ز سرشک رخ زر و سیمم ده
یا رب ز سرشک رخ زر و سیمم ده طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - بصید جسته از دامی چه خوش میگفت صیادی
به صید جسته از دامی، چه خوش میگفت صیادی ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - هدیهٔ تاگور
دست خدای احد لمیزل فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۰ - ای آب زندگانی یک نکته از دهانت
ای آب زندگانی یک نکته از دهانت اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۶۴ - الرجاء
دعوی طلب گرچه مجاز است از تو ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
تک بیت (مفرد)
"مفرد" شعری تک بیتی است که شاعر تمام مقصود خود را در همان یک بیت بیان می کند. "مفرد" یا همان "تک بیت" اغلب برای بیان نکته های اخلاقی به کار می رود. در "مفرد" گاهی دو مصراع هم قافیه هستند و گاهی دارای قافیه نیستند. بعضی از شعرا دارای تک بیت های زیادی هستند، مانند سعدی که در پایان دیوانش به تعداد زیادی از این "مفرد" ها بر می خوریم که تحت عنوان "مفردات" تقسیم بندی شده اند. بعضی گفتهاند که "مفرد" در واقع همان ضرب المثل است که به شعر بیان شده است. نمونه هایی از مفرد: پای ملخی نزد سلیمان بردن زشت است ولیکن هنر است از موری *** مردی نه به قوت است و شمشیر زنی آن است که جوری که توانی نکنی فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۸ - بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است
بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۰۸ - کفر زلفش رهزن دین است گویی نیست هست
کفر زلفش رهزن دین است گویی نیست هست جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۰ - حکایت آن موسوس سودایی که به سبب آلایش جانوران دریایی دست از آب دریا شست و آبی پاکیزه تر از آب دریا جست
آن موسوس بر لب دریا نشست نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۱۵ - لشگر کشیدن بهرام به ایران
بس کن ای جادوی سخن پیوند سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
حکایت - یکی پارسا سیرت حق پرست
یکی پارسا سیرت حق پرست خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۳۴۶ - در مرثیهٔ اهل بیت خود
چشمهٔ خون ز دلم شیفتهتر کس را نی نیر تبریزی : لآلی منظومه
بخش ۶۱ - مدیحه من کلام آقامیرزا اسماعیل حجه الاسلام برادر نیرطاب ثراهما
ایمظهر صفات خداوند بیمثال
شماره ۱۳۷ - دیگرم پروای خویش اندیشهٔ بیگانه نیست
دیگرم پروای خویش اندیشهٔ بیگانه نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۹ - بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۷۵ - من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن
من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن جامی : تحفةالاحرار
بخش ۴۹ - حکایت درازدستی که دست وی به بریدن از قلم وزارت کوتاه نشد
بود یکی شاه که در ملک و مال صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - امشب سر آن دارم کز خانه برون تازم
امشب سر آن دارم کز خانه برون تازم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۲۱ - من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیست
من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیست طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - بی تو خود را بسکه از تاب و توان انداختم
بی تو خود را بسکه از تاب و توان انداختم اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۴۵ - یا رب ز سرشک رخ زر و سیمم ده
یا رب ز سرشک رخ زر و سیمم ده طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - بصید جسته از دامی چه خوش میگفت صیادی
به صید جسته از دامی، چه خوش میگفت صیادی ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - هدیهٔ تاگور
دست خدای احد لمیزل فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۰ - ای آب زندگانی یک نکته از دهانت
ای آب زندگانی یک نکته از دهانت اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۶۴ - الرجاء
دعوی طلب گرچه مجاز است از تو ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
تک بیت (مفرد)
"مفرد" شعری تک بیتی است که شاعر تمام مقصود خود را در همان یک بیت بیان می کند. "مفرد" یا همان "تک بیت" اغلب برای بیان نکته های اخلاقی به کار می رود. در "مفرد" گاهی دو مصراع هم قافیه هستند و گاهی دارای قافیه نیستند. بعضی از شعرا دارای تک بیت های زیادی هستند، مانند سعدی که در پایان دیوانش به تعداد زیادی از این "مفرد" ها بر می خوریم که تحت عنوان "مفردات" تقسیم بندی شده اند. بعضی گفتهاند که "مفرد" در واقع همان ضرب المثل است که به شعر بیان شده است. نمونه هایی از مفرد: پای ملخی نزد سلیمان بردن زشت است ولیکن هنر است از موری *** مردی نه به قوت است و شمشیر زنی آن است که جوری که توانی نکنی فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۸ - بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است
بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۰۸ - کفر زلفش رهزن دین است گویی نیست هست
کفر زلفش رهزن دین است گویی نیست هست جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۰ - حکایت آن موسوس سودایی که به سبب آلایش جانوران دریایی دست از آب دریا شست و آبی پاکیزه تر از آب دریا جست
آن موسوس بر لب دریا نشست نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۱۵ - لشگر کشیدن بهرام به ایران
بس کن ای جادوی سخن پیوند سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
حکایت - یکی پارسا سیرت حق پرست
یکی پارسا سیرت حق پرست خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۳۴۶ - در مرثیهٔ اهل بیت خود
چشمهٔ خون ز دلم شیفتهتر کس را نی نیر تبریزی : لآلی منظومه
بخش ۶۱ - مدیحه من کلام آقامیرزا اسماعیل حجه الاسلام برادر نیرطاب ثراهما
ایمظهر صفات خداوند بیمثال
