مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۵ - ای آنکه ترا خون شهیدان باده است
ای آنکه ترا خون شهیدان باده است سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت در معنی سفاهت نااهلان
طمع برد شوخی به صاحبدلی سعدی : غزلیات
غزل ۲۳۸ - بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند
بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۶ - ما هم چو پرده برفکند آفتاب چیست
ما هم چو پرده برفکند آفتاب چیست جامی : سبحةالابرار
بخش ۴۰ - عقد یازدهم در مقام زهد که انقطاع رغبت است از نعم فانی و اقتصار همت بر نعیم جاودانی
ای گل تازه که از باغ الست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است
در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است جامی : دفتر دوم
بخش ۹ - حکایت ذوالنون و ابو یزید قدس الله تعالی سرهما
داد ذوالنون به بایزید پیام ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۹ - چگونهای؟!
هان ای فراخ عرصهٔ تهران چگونهای فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۱ - تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست
تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق كسی كه سبب خوشحالی تو شده است
وأما حق من سرّك الله به وعلى يديه؛ فإن كان تعمدها لك حمدت الله اولا ثم شكرته على ذلك بقـدره فى موضع الجزاء و كافأته على فضل الابتداء وأرصدت له المكافأة و إن لم يكن تعمدها حمدت الله و شكرته وعلمت أنه منه ؛ توحّّـدك بها وأحببت هذا إذا كان سببا من أسباب نعم الله عليك وترجوله بعد ذلك خيرا فإن أسباب النعم بركة حيث ماكانت و إن كان لم يعتمد ولا قوة الا بالله سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
سر آغاز - شنیدم که در وقت نزع روان
شنیدم که در وقت نزع روان ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۴۷ - ماده تاریخ مرگ صبا
صبا روزی که عصرش کرد سکته ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۲۵ - غممخور جانا در اینعالم که عالم هیچ نیست
غممخور جانا در اینعالم که عالم هیچ نیست هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی حقیقة الهوی
بدان أعزِّکَ اللّه که هوی عبارتی است از اوصاف نفس به نزدیک گروهی و به نزدیک گروهی عبارتی است از ارادت طبع که متصرف و مدبر نفس است؛ چنانکه عقل از آنِ روح، و هر روحی را که اندر بِنْیَت خود از عقل قوتی نبود ناقص بود و هر نفسی را که از هوی قوتی نباشد ناقص بود. پس نقص روح نقص قربت باشد و نقص نفس عین قربت باشد و پیوسته مر زنده را دعوتی میباشد از عقل و یکی از هوی، آن که متابع دعوت عقل باشد به ایمان رسد و آن که متابع دعوت هوی باشد به نیران رسد. سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۶ - دو درویشِ خراسانی مُلازمِ صحبتِ یکدیگر سفر کردندی
دو درویشِ خراسانی مُلازمِ صحبتِ یکدیگر سفر کردندی. یکی ضعیف بود که هر به دو شب افطار کردی و دیگر قوی که روزی سه بار خوردی. پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
ای مرغک
ای مرغک خرد، ز آشیانه نهج البلاغه : نامه ها
نامه به ابو موسی اشعری در باز داشتن او از فتنه انگيزى
و من كتاب له عليهالسلام إلى أبي موسى الأشعري و هو عامله على الكوفة و قد بلغه عنه تثبيطه الناس عن الخروج إليه لما ندبهم لحرب أصحاب الجمل باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۰۱ - نصیب کس مبو درد دل مو
نصیب کس مبو درد دل مو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۰ - گر چه سرو باغ را بالا خوش است
گر چه سرو باغ را بالا خوش است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲ - آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
شماره ۲۵ - ای آنکه ترا خون شهیدان باده است
ای آنکه ترا خون شهیدان باده است سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت در معنی سفاهت نااهلان
طمع برد شوخی به صاحبدلی سعدی : غزلیات
غزل ۲۳۸ - بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند
بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۶ - ما هم چو پرده برفکند آفتاب چیست
ما هم چو پرده برفکند آفتاب چیست جامی : سبحةالابرار
بخش ۴۰ - عقد یازدهم در مقام زهد که انقطاع رغبت است از نعم فانی و اقتصار همت بر نعیم جاودانی
ای گل تازه که از باغ الست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است
در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است جامی : دفتر دوم
بخش ۹ - حکایت ذوالنون و ابو یزید قدس الله تعالی سرهما
داد ذوالنون به بایزید پیام ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۳۹ - چگونهای؟!
هان ای فراخ عرصهٔ تهران چگونهای فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۱ - تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست
تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق كسی كه سبب خوشحالی تو شده است
وأما حق من سرّك الله به وعلى يديه؛ فإن كان تعمدها لك حمدت الله اولا ثم شكرته على ذلك بقـدره فى موضع الجزاء و كافأته على فضل الابتداء وأرصدت له المكافأة و إن لم يكن تعمدها حمدت الله و شكرته وعلمت أنه منه ؛ توحّّـدك بها وأحببت هذا إذا كان سببا من أسباب نعم الله عليك وترجوله بعد ذلك خيرا فإن أسباب النعم بركة حيث ماكانت و إن كان لم يعتمد ولا قوة الا بالله سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
سر آغاز - شنیدم که در وقت نزع روان
شنیدم که در وقت نزع روان ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۴۷ - ماده تاریخ مرگ صبا
صبا روزی که عصرش کرد سکته ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۲۵ - غممخور جانا در اینعالم که عالم هیچ نیست
غممخور جانا در اینعالم که عالم هیچ نیست هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی حقیقة الهوی
بدان أعزِّکَ اللّه که هوی عبارتی است از اوصاف نفس به نزدیک گروهی و به نزدیک گروهی عبارتی است از ارادت طبع که متصرف و مدبر نفس است؛ چنانکه عقل از آنِ روح، و هر روحی را که اندر بِنْیَت خود از عقل قوتی نبود ناقص بود و هر نفسی را که از هوی قوتی نباشد ناقص بود. پس نقص روح نقص قربت باشد و نقص نفس عین قربت باشد و پیوسته مر زنده را دعوتی میباشد از عقل و یکی از هوی، آن که متابع دعوت عقل باشد به ایمان رسد و آن که متابع دعوت هوی باشد به نیران رسد. سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۶ - دو درویشِ خراسانی مُلازمِ صحبتِ یکدیگر سفر کردندی
دو درویشِ خراسانی مُلازمِ صحبتِ یکدیگر سفر کردندی. یکی ضعیف بود که هر به دو شب افطار کردی و دیگر قوی که روزی سه بار خوردی. پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
ای مرغک
ای مرغک خرد، ز آشیانه نهج البلاغه : نامه ها
نامه به ابو موسی اشعری در باز داشتن او از فتنه انگيزى
و من كتاب له عليهالسلام إلى أبي موسى الأشعري و هو عامله على الكوفة و قد بلغه عنه تثبيطه الناس عن الخروج إليه لما ندبهم لحرب أصحاب الجمل باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۰۱ - نصیب کس مبو درد دل مو
نصیب کس مبو درد دل مو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۰ - گر چه سرو باغ را بالا خوش است
گر چه سرو باغ را بالا خوش است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲ - آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
