کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۴۷۸
در عشق تو گر زین سپس ای مایۀ ناز خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۲
صد یک حسن تو نوبهار ندارد صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۸۰
ای بی نیاز ذات تو از هر نیاز ما طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۴۸۱
در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
ای کرده مهندسانت از ساز سپهر خیام : راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۵
دل سِرِّ حیات اگر کَماهی دانست، اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶
کرده ای جیقه جیقه ابرو را انوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۹
تختهٔ عشق برنوشتم باز مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۱
گر در طلب خودی ز خود بیرون آ محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۶۲ - تمثیل در اطوار سیر و سلوک
بود محبوس طفل شیرخواره سهراب سپهری : شرق اندوه
پاراه
نه تو می پایی، و نه کوه. میوه این باغ: اندوه، اندوه. مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷۶
قومی به خرابات تو اندر بندند نهج البلاغه : حکمت ها
تشنگان دنیا و دانش
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> مَنْهُومَانِ لاَ يَشْبَعَانِ طَالِبُ عِلْمٍ وَ طَالِبُ دُنْيَا فیاض لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۱۳۵
هر چند نیارم آمدن در بر تو مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹
چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا سعدی : قطعات
شمارهٔ ۵۵
ملک ایمن درخت بارورست امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۴
منور است به روی تو دیده جانم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۷۶
مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردی حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۶۷
دوش چشم جانم از دیدار شه پرنور بود فردوسی : پادشاهی دارای داراب چهارده سال بود
بخش ۹
به نزدیک اسکندر آمد وزیر
شمارهٔ ۴۷۸
در عشق تو گر زین سپس ای مایۀ ناز خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۲
صد یک حسن تو نوبهار ندارد صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۸۰
ای بی نیاز ذات تو از هر نیاز ما طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۴۸۱
در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
ای کرده مهندسانت از ساز سپهر خیام : راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۵
دل سِرِّ حیات اگر کَماهی دانست، اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶
کرده ای جیقه جیقه ابرو را انوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۹
تختهٔ عشق برنوشتم باز مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۱
گر در طلب خودی ز خود بیرون آ محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۶۲ - تمثیل در اطوار سیر و سلوک
بود محبوس طفل شیرخواره سهراب سپهری : شرق اندوه
پاراه
نه تو می پایی، و نه کوه. میوه این باغ: اندوه، اندوه. مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷۶
قومی به خرابات تو اندر بندند نهج البلاغه : حکمت ها
تشنگان دنیا و دانش
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> مَنْهُومَانِ لاَ يَشْبَعَانِ طَالِبُ عِلْمٍ وَ طَالِبُ دُنْيَا فیاض لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۱۳۵
هر چند نیارم آمدن در بر تو مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹
چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا سعدی : قطعات
شمارهٔ ۵۵
ملک ایمن درخت بارورست امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۴
منور است به روی تو دیده جانم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۷۶
مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردی حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۶۷
دوش چشم جانم از دیدار شه پرنور بود فردوسی : پادشاهی دارای داراب چهارده سال بود
بخش ۹
به نزدیک اسکندر آمد وزیر
