مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۶ - برفت یار من و یادگار ماند مرا
بِرَفت یارِ من و یادگار مانْد مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۶۲ - از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت
از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت سعدی : غزلیات
غزل ۳۹۱ - من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم
من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع)
به سینه ام نفس از جوش غم نیابد راه عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر بایزید بسطامی رحمة الله علیه
آن خلیفة الهی، آن دعامة نامتناهی، آن سلطان العارفین، آن حجةالخلایق اجمعین، آن پخته جهان ناکامی، شیخ بایزید بسطامی رحمةالله علیه، اکبر مشایخ و اعظم اولیا بود، و حجت خدای بود، و خلیفه بحق بود، و قطب عالم بود، و مرجع اوتاد، و ریاضات و کرامات و حالات و کلمات او را اندازه نبود و در اسرار و حقایق نظری نافذ، و جدی بلیغ داشت، و دایم در مقام قرب و هیبت بود. و غرقه انس و محبت بود پیوسته تن در مجاهده و دل در مشاهده داشت، و روایات او در احادیث عالی بود، و پیش از او کسی را در معانی طریقت چندان استنباط نبود که او را گفتند که در این شیوه همه او بود که علم به صحرا زد و کمال او پوشیده نیست، تا به حدی که جنید گفت: بایزید در میان ما چون جبرائیل است در میان ملائکه. حافظ : غزلیات
غزل ۲۷۹ - خوشا شیراز و وضع بیمثالش
خوشا شیراز و وضع بیمثالش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۱۳ - گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد
گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۸۹ - عارفانی که ازین رشته سری یافته اند
عارفانی که ازین رشته سری یافته اند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - مرد روشندل، ز نقص خویشتن شرمنده است
مرد روشندل، ز نقص خویشتن شرمنده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۳ - خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن
خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
کمان قضا
موشکی را بمهر، مادر گفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۶۵ - لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته
لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۱ - خالش خبر ز سر دهانم نمی دهد
خالش خبر ز سر دهانم نمی دهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۱۵ - تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن
تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰۷ - آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است
آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۰۱ - تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته است
تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۰۱ - بیا که دل بشد از انتظار آمدنت
بیا که دل بشد از انتظار آمدنت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۶۹ - نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟
نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟ امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲ - تتبع خواجه
صبح رندان صبوحی در میخانه زدند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را
چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را
غزل ۲۲۶ - برفت یار من و یادگار ماند مرا
بِرَفت یارِ من و یادگار مانْد مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۶۲ - از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت
از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت سعدی : غزلیات
غزل ۳۹۱ - من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم
من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع)
به سینه ام نفس از جوش غم نیابد راه عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر بایزید بسطامی رحمة الله علیه
آن خلیفة الهی، آن دعامة نامتناهی، آن سلطان العارفین، آن حجةالخلایق اجمعین، آن پخته جهان ناکامی، شیخ بایزید بسطامی رحمةالله علیه، اکبر مشایخ و اعظم اولیا بود، و حجت خدای بود، و خلیفه بحق بود، و قطب عالم بود، و مرجع اوتاد، و ریاضات و کرامات و حالات و کلمات او را اندازه نبود و در اسرار و حقایق نظری نافذ، و جدی بلیغ داشت، و دایم در مقام قرب و هیبت بود. و غرقه انس و محبت بود پیوسته تن در مجاهده و دل در مشاهده داشت، و روایات او در احادیث عالی بود، و پیش از او کسی را در معانی طریقت چندان استنباط نبود که او را گفتند که در این شیوه همه او بود که علم به صحرا زد و کمال او پوشیده نیست، تا به حدی که جنید گفت: بایزید در میان ما چون جبرائیل است در میان ملائکه. حافظ : غزلیات
غزل ۲۷۹ - خوشا شیراز و وضع بیمثالش
خوشا شیراز و وضع بیمثالش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۱۳ - گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد
گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۸۹ - عارفانی که ازین رشته سری یافته اند
عارفانی که ازین رشته سری یافته اند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - مرد روشندل، ز نقص خویشتن شرمنده است
مرد روشندل، ز نقص خویشتن شرمنده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۳ - خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن
خونابه درد از دل غم پیشه طلب کن پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
کمان قضا
موشکی را بمهر، مادر گفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۶۵ - لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته
لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۱ - خالش خبر ز سر دهانم نمی دهد
خالش خبر ز سر دهانم نمی دهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۱۵ - تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن
تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰۷ - آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است
آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۰۱ - تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته است
تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۰۱ - بیا که دل بشد از انتظار آمدنت
بیا که دل بشد از انتظار آمدنت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۶۹ - نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟
نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟ امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۲ - تتبع خواجه
صبح رندان صبوحی در میخانه زدند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را
چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش را