بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۵۷
بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون اثیر اخسیکتی : قطعات
شمارهٔ ۲ - لغز
بر دَوَد چون سمندراز آتش جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۳
از دور عشقباز ترا می توان شناخت نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۷
جزای حسن عمل در شریعت عربیست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۵
تب و تاب جگر از شعله رخسارهٔ اوست کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳
به یدین او سرشت چون گل ما جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۸
دور از تو درونم همه باغ از گل داغ است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۷۹۶
خنجر مژگان او زد زخم پنهانی به دل جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹۲
آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۹۵
محرومی‌ام از صحبت احباب بس است آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۱
عقرب زلف کجت بماه قرین است صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۵۹ - الکیمیا
دهم بازت نشان از کیمیایی نهج البلاغه : غرائب
مهارت در سخنوری
<strong> و في حديثه عليه‌السلام </strong> هَذَا اَلْخَطِيبُ اَلشَّحْشَحُ يريد الماهر بالخطبة الماضي فيها و كل ماض في كلام أو سير فهو شحشح و الشحشح في غير هذا الموضع البخيل الممسك ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۸ - پس از فتح تهران و خلع محمد علی میرزا خطاب
بیا که ملت ایران حقوق خویش گرفت صامت بروجردی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - در مدح شاه اولیاء علی مرتضی(ع)
هدهد باد بهاری به چمن گشت برید صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۱۲۸
هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۲۱۴
من ادهمم از خون دل ابرش گردم جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۹
بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۹۹
زاهد، برخ آن مه چونگاه افکندت جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۲
شور آمد آمد صد مدعا گردد بلند