ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٠٧ - ز دیوانه ئی کرد روزی سؤال
ز دیوانه ئی کرد روزی سؤال اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۱۲ - تاریخ وفات شاه ملا
رفت آخر از جهان آن نیکنام انوری : غزلیات
غزل ۱۰۱ - ترا کز نیکوان یاری نباشد
ترا کز نیکوان یاری نباشد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳ - هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست
هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ۴۵ - ایضاً
تحنیت ان یحیی ولم تر حاسدا سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۱۷ - شمشیرگر
دلبر شمشیرگر تیغ جفا بر سر براند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۶۸ - عیش و طرب از مایه هستی خیزد
عیش و طرب از مایه هستی خیزد ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۷ - چون بر همه احوالها واقف گشتم، گفتم: زندگانی خداوند دراز باد، بهیچ مشاورت حاجت نیاید، بر آنچه نبشته است، کار میباید کرد که هر چه گفته است، همه نصیحت م
چون بر همه احوالها واقف گشتم، گفتم: زندگانی خداوند دراز باد، بهیچ مشاورت حاجت نیاید، بر آنچه نبشته است، کار میباید کرد که هر چه گفته است، همه نصیحت محض است، هیچ کس را این فراز نباید [گفت]. گفت: همچنین است و رأی درست این است که دیده است و همچنین کنم، اگر خدای، عزّ و جلّ، خواهد. سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۵۹ - ز گلشن می رسد رنگ حجاب آلوده بینیدش
ز گلشن می رسد رنگ حجاب آلوده بینیدش افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۶ - مهر چهری که منور بصر کوکب از اوست
مهر چهری که منور بصر کوکب از اوست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۳۴ - ای همچو گل شکفته و از گل شکفته تر
ای همچو گل شکفته و از گل شکفته تر ادیب صابر : مقطعات
شماره ۱۰۷ - با موی سیه دلم قوی بود
با موی سیه دلم قوی بود یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - سردار اسرار مسالک آن سه مقام
سردار اسرار مسالک آن سه مقام مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۳۰ - صد طعنه ز هر گدای می خوردم من
صد طعنه ز هر گدای می خوردم من غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟
چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۶ - یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت
یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۵۴ - معطّر کرمانی علیه الرحمه
و هُوَ مولانا محمد مهدی بن محمد شفیع. نسبتش به شیخ محمود شبستری پیوسته. أباً عن جد از ارباب قلم بودهاند. خود از تلامذهٔ جناب زبدة العارفین میرزا محمد تقی کرمانی است. بالاخره اجازه از میرزا محمد حسین ملقب به رونق علی شاه گرفته در خدمت جناب میرزای مذکور به اعلی مدارج فقر و فناء ترقی فرموده. گویند جذبهٔ وی بر سلوک غلبه داشته. غرض، آخرالامر به حکم سلطانی وی را از کرمان به دارالخلافه بردند و اهل عناد سعایت کردند تا مورد قهر سلطانی شده بعد از هفتهای فوت و در امامزاده ناصرالدین مدفون شد. فی شهور سنهٔ ۱۲۱۷. این رباعی از اوست: سعیدا : غزلیات
شماره ۲۸۲ - می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشد
می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشد سعیدا : غزلیات
شماره ۱۹۸ - دور است و همین باغ و بهاری و دگر هیچ
دور است و همین باغ و بهاری و دگر هیچ رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۷ - جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
شماره ۶٠٧ - ز دیوانه ئی کرد روزی سؤال
ز دیوانه ئی کرد روزی سؤال اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۱۲ - تاریخ وفات شاه ملا
رفت آخر از جهان آن نیکنام انوری : غزلیات
غزل ۱۰۱ - ترا کز نیکوان یاری نباشد
ترا کز نیکوان یاری نباشد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳ - هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست
هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ۴۵ - ایضاً
تحنیت ان یحیی ولم تر حاسدا سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۱۷ - شمشیرگر
دلبر شمشیرگر تیغ جفا بر سر براند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۶۸ - عیش و طرب از مایه هستی خیزد
عیش و طرب از مایه هستی خیزد ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۷ - چون بر همه احوالها واقف گشتم، گفتم: زندگانی خداوند دراز باد، بهیچ مشاورت حاجت نیاید، بر آنچه نبشته است، کار میباید کرد که هر چه گفته است، همه نصیحت م
چون بر همه احوالها واقف گشتم، گفتم: زندگانی خداوند دراز باد، بهیچ مشاورت حاجت نیاید، بر آنچه نبشته است، کار میباید کرد که هر چه گفته است، همه نصیحت محض است، هیچ کس را این فراز نباید [گفت]. گفت: همچنین است و رأی درست این است که دیده است و همچنین کنم، اگر خدای، عزّ و جلّ، خواهد. سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۵۹ - ز گلشن می رسد رنگ حجاب آلوده بینیدش
ز گلشن می رسد رنگ حجاب آلوده بینیدش افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۶ - مهر چهری که منور بصر کوکب از اوست
مهر چهری که منور بصر کوکب از اوست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۳۴ - ای همچو گل شکفته و از گل شکفته تر
ای همچو گل شکفته و از گل شکفته تر ادیب صابر : مقطعات
شماره ۱۰۷ - با موی سیه دلم قوی بود
با موی سیه دلم قوی بود یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - سردار اسرار مسالک آن سه مقام
سردار اسرار مسالک آن سه مقام مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۳۰ - صد طعنه ز هر گدای می خوردم من
صد طعنه ز هر گدای می خوردم من غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟
چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۶ - یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت
یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۵۴ - معطّر کرمانی علیه الرحمه
و هُوَ مولانا محمد مهدی بن محمد شفیع. نسبتش به شیخ محمود شبستری پیوسته. أباً عن جد از ارباب قلم بودهاند. خود از تلامذهٔ جناب زبدة العارفین میرزا محمد تقی کرمانی است. بالاخره اجازه از میرزا محمد حسین ملقب به رونق علی شاه گرفته در خدمت جناب میرزای مذکور به اعلی مدارج فقر و فناء ترقی فرموده. گویند جذبهٔ وی بر سلوک غلبه داشته. غرض، آخرالامر به حکم سلطانی وی را از کرمان به دارالخلافه بردند و اهل عناد سعایت کردند تا مورد قهر سلطانی شده بعد از هفتهای فوت و در امامزاده ناصرالدین مدفون شد. فی شهور سنهٔ ۱۲۱۷. این رباعی از اوست: سعیدا : غزلیات
شماره ۲۸۲ - می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشد
می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشد سعیدا : غزلیات
شماره ۱۹۸ - دور است و همین باغ و بهاری و دگر هیچ
دور است و همین باغ و بهاری و دگر هیچ رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۷ - جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
