ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۲ - همی نالم به دردا، همی گریم به زارا
همی نالم به دردا، همی گریم به زارا آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳ - گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست
گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست سعدی : مفردات
بیت ۳۰
تواضع گر چه محبوبست و فضل بیکران دارد اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۶ - دل گفت که ای جان من آن زهره کراست
دل گفت که ای جان من آن زهره کراست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۲۴ - پیش عاقل نیاز چیست نماز
پیش عاقل نیاز چیست نماز نهج البلاغه : خطبه ها
مشاوره نظامى برای نبرد با رومیان
و من كلام له عليهالسلام و قد شاوره عمر بن الخطاب في الخروج إلى غزو الروم مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۳۱ - جان من و جان تو بستهست به همدیگر
جان من و جان تو بستهست به همدیگر جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۶ - تنگدل شدن سلامان از ملامت پدر و روی در صحرا نهادن و آتش افروختن و با ابسال به هم به آتش درآمدن و سوخته شدن ابسال و سالم ماندن سلامان
کیست درعالم ز عاشق زارتر جامی : سلسلةالذهب
بخش ۲۳ - گفتار در فضیلت جود و کرم
پیش سوداییان تخت جلال نهج البلاغه : خطبه ها
نکوهش دنیاپرستی
و من خطبة له عليهالسلام في ذم الدنيا مولوی : دفتر دوم
بخش ۵۵ - عذر گفتن دلقک با سید اجل کی چرا فاحشه را نکاح کرد
گفت با دلقک شبی سید اجل فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
شهر
این صبح تابناک اهورایی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۵ - ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست
ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۸۴ - می کند آن که علاج دل بیچاره من
می کند آن که علاج دل بیچاره من اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۳۹ - اشارت به حدیث قدسی: لو لم تذنبوا الذهبت بکم و خلقت خلقاً یذنبوا و یستغفرون فاغفر لهم، تا احکام اسمائی ظهور یابد
در حدی ث قدس حق فرموده است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۱ - گر چه بر بود عقل و دین مرا
گر چه بر بود عقل و دین مرا فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
آه آن همه خاک
بر خاک چه نرم می خرامی ای مرد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۸ - هر چند به طاعت تو عصیان و خطاست
هر چند به طاعت تو عصیان و خطاست قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۱۱۵ - امیر ابر تو فروردین فرخ باد فرخنده
امیر ابر تو فروردین فرخ باد فرخنده ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۳۱ - این رباعی را از منفای خود «بجنورد» گفته است
ای مرکزیان گر گل و ریحان خواهید
شماره ۲ - همی نالم به دردا، همی گریم به زارا
همی نالم به دردا، همی گریم به زارا آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳ - گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست
گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست سعدی : مفردات
بیت ۳۰
تواضع گر چه محبوبست و فضل بیکران دارد اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۶ - دل گفت که ای جان من آن زهره کراست
دل گفت که ای جان من آن زهره کراست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۲۴ - پیش عاقل نیاز چیست نماز
پیش عاقل نیاز چیست نماز نهج البلاغه : خطبه ها
مشاوره نظامى برای نبرد با رومیان
و من كلام له عليهالسلام و قد شاوره عمر بن الخطاب في الخروج إلى غزو الروم مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۳۱ - جان من و جان تو بستهست به همدیگر
جان من و جان تو بستهست به همدیگر جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۶ - تنگدل شدن سلامان از ملامت پدر و روی در صحرا نهادن و آتش افروختن و با ابسال به هم به آتش درآمدن و سوخته شدن ابسال و سالم ماندن سلامان
کیست درعالم ز عاشق زارتر جامی : سلسلةالذهب
بخش ۲۳ - گفتار در فضیلت جود و کرم
پیش سوداییان تخت جلال نهج البلاغه : خطبه ها
نکوهش دنیاپرستی
و من خطبة له عليهالسلام في ذم الدنيا مولوی : دفتر دوم
بخش ۵۵ - عذر گفتن دلقک با سید اجل کی چرا فاحشه را نکاح کرد
گفت با دلقک شبی سید اجل فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
شهر
این صبح تابناک اهورایی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۵ - ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست
ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۸۴ - می کند آن که علاج دل بیچاره من
می کند آن که علاج دل بیچاره من اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۳۹ - اشارت به حدیث قدسی: لو لم تذنبوا الذهبت بکم و خلقت خلقاً یذنبوا و یستغفرون فاغفر لهم، تا احکام اسمائی ظهور یابد
در حدی ث قدس حق فرموده است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۱ - گر چه بر بود عقل و دین مرا
گر چه بر بود عقل و دین مرا فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
آه آن همه خاک
بر خاک چه نرم می خرامی ای مرد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۸ - هر چند به طاعت تو عصیان و خطاست
هر چند به طاعت تو عصیان و خطاست قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۱۱۵ - امیر ابر تو فروردین فرخ باد فرخنده
امیر ابر تو فروردین فرخ باد فرخنده ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۳۱ - این رباعی را از منفای خود «بجنورد» گفته است
ای مرکزیان گر گل و ریحان خواهید
