رهی معیری : ابیات پراکنده
نیش و نوش
کس بهره از آن تازه بر و دوش ندارد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - من نخواهم ز کمند نو نجات
من نخواهم ز کمند نو نجات شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۵۱ - چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است
چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۳ - معراج پیغمبر اکرم
چون نگنجید در جهان تاجش فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹۹ - زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست
زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - راز دل عشاق به هر کس نتوان گفت
راز دل عشاق به هر کس نتوان گفت جامی : دفتر دوم
بخش ۵۵ - عزیمت کردن معتمر و عیینه به جانب مسجد احزاب در طلب ریا
خسرو صبح چون علم بر زد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵ - کسی راه غمش را سر نبردست
کسی راه غمش را سر نبردست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۵۰ - القوامع
قوامع ترک میل و آروزهاست صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۲ - مکن باور به یک منوال دور زندگانی را
مکن باور به یک منوال دور زندگانی را کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۷ - ای گله گوشه حسن آمده بر فرق تو راست
ای گله گوشه حسن آمده بر فرق تو راست جامی : دفتر اول
بخش ۱۰۲ - رحم اللاه مرئا عرف قدره و لم یتجاوز طوره
فرخ آن کس که وار خود بشناخت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۱۳ - دل به دنیا مده که آن هیچست
دل به دنیا مده که آن هیچست ملکالشعرای بهار : آیینۀ عبرت
بخش اول - از کیومرث تا سربداران
پاسبانا تا به چند این مستی و خواب گران ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۲
هرچه اشنوی نیوش، یاوه مگوی. سعدی : قطعات
شماره ۲۲۰ - خرم تن آنکه نام نیکش
خرم تن آنکه نام نیکش ترانه های کودکانه : بخش اول
رضا رضا رضا رضا
رضا رضا رضا رضا صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست
در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۸ - امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
مستزاد
شعری است که به آخر هر مصراع آن واژه یا واژه هایی افزوده شود. افزوده ها، معنی مصراع پیشین و یا پسین خود را کامل می کنند. هرکه گدای در مُشکوی توست------پادشاست شه که به همسایگی کوی توست------چون گداست
نیش و نوش
کس بهره از آن تازه بر و دوش ندارد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - من نخواهم ز کمند نو نجات
من نخواهم ز کمند نو نجات شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۵۱ - چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است
چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۳ - معراج پیغمبر اکرم
چون نگنجید در جهان تاجش فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹۹ - زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست
زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - راز دل عشاق به هر کس نتوان گفت
راز دل عشاق به هر کس نتوان گفت جامی : دفتر دوم
بخش ۵۵ - عزیمت کردن معتمر و عیینه به جانب مسجد احزاب در طلب ریا
خسرو صبح چون علم بر زد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵ - کسی راه غمش را سر نبردست
کسی راه غمش را سر نبردست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۵۰ - القوامع
قوامع ترک میل و آروزهاست صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۲ - مکن باور به یک منوال دور زندگانی را
مکن باور به یک منوال دور زندگانی را کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۷ - ای گله گوشه حسن آمده بر فرق تو راست
ای گله گوشه حسن آمده بر فرق تو راست جامی : دفتر اول
بخش ۱۰۲ - رحم اللاه مرئا عرف قدره و لم یتجاوز طوره
فرخ آن کس که وار خود بشناخت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۱۳ - دل به دنیا مده که آن هیچست
دل به دنیا مده که آن هیچست ملکالشعرای بهار : آیینۀ عبرت
بخش اول - از کیومرث تا سربداران
پاسبانا تا به چند این مستی و خواب گران ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۲
هرچه اشنوی نیوش، یاوه مگوی. سعدی : قطعات
شماره ۲۲۰ - خرم تن آنکه نام نیکش
خرم تن آنکه نام نیکش ترانه های کودکانه : بخش اول
رضا رضا رضا رضا
رضا رضا رضا رضا صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست
در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۸ - امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
مستزاد
شعری است که به آخر هر مصراع آن واژه یا واژه هایی افزوده شود. افزوده ها، معنی مصراع پیشین و یا پسین خود را کامل می کنند. هرکه گدای در مُشکوی توست------پادشاست شه که به همسایگی کوی توست------چون گداست
