طغرل احراری : غزلیات
شماره ۵۹ - حزین منشین که نوروز بهار است
حزین منشین که نوروز بهار است سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۴۷ - دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل
دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲ - خط نسازد بی صفا آن عارض پر نور را
خط نسازد بی صفا آن عارض پر نور را اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمانی که در بند فرنگ است
مسلمانی که در بند فرنگ است اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۶۹ - در منقبت امیر المومنین (ع) گوید
ما بیکسیم و معرکه خونخوار یا علی فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۳ - نیز او راست
به حق آنکه مرا هیچ کس به جای تو نیست امام خمینی : غزلیات
حسرت روی تو
امشب از حسرت رویت، دگر آرامم نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳ - مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا
مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۰ - من آن رندم که گیرم از شهان باج
من آن رندم که گیرم از شهان باج کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۹۸ - اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست
اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۳۶ - آن کس که تمنای برو دوش تو دارد
آن کس که تمنای برو دوش تو دارد امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۴۸ ) دعا در روز عید قربان و جمعه
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَوْمَ الْأَضْحَي وَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۴ - این مشک سیه که یار را بالینست
این مشک سیه که یار را بالینست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۱ - به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را
به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۲۷ - خواهش بنده ی مقرب خلوت جلال و مشاهده ی انوار جمال
روشن است این ای قلم بگذار باز اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است
نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۴۵ - میکند گرمی بما هر بیوفائی غیر تو
میکند گرمی بما هر بیوفائی غیر تو جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۴۹ - بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین
بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین آذر بیگدلی : قطعات
شماره ۴۲ - ای عادلی که دیده رعایای این دیار
ای عادلی که دیده رعایای این دیار امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱ ) دعا در توحید و ستایش حقتعالی
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدُّعَاءِ بَدَأَ بِالتَّحْمِيدِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ ، فَقَالَ
شماره ۵۹ - حزین منشین که نوروز بهار است
حزین منشین که نوروز بهار است سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۴۷ - دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل
دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲ - خط نسازد بی صفا آن عارض پر نور را
خط نسازد بی صفا آن عارض پر نور را اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمانی که در بند فرنگ است
مسلمانی که در بند فرنگ است اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۶۹ - در منقبت امیر المومنین (ع) گوید
ما بیکسیم و معرکه خونخوار یا علی فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۳ - نیز او راست
به حق آنکه مرا هیچ کس به جای تو نیست امام خمینی : غزلیات
حسرت روی تو
امشب از حسرت رویت، دگر آرامم نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳ - مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا
مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۰ - من آن رندم که گیرم از شهان باج
من آن رندم که گیرم از شهان باج کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۹۸ - اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست
اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۳۶ - آن کس که تمنای برو دوش تو دارد
آن کس که تمنای برو دوش تو دارد امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۴۸ ) دعا در روز عید قربان و جمعه
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَوْمَ الْأَضْحَي وَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۴ - این مشک سیه که یار را بالینست
این مشک سیه که یار را بالینست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۱ - به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را
به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۲۷ - خواهش بنده ی مقرب خلوت جلال و مشاهده ی انوار جمال
روشن است این ای قلم بگذار باز اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است
نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۴۵ - میکند گرمی بما هر بیوفائی غیر تو
میکند گرمی بما هر بیوفائی غیر تو جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۴۹ - بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین
بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین آذر بیگدلی : قطعات
شماره ۴۲ - ای عادلی که دیده رعایای این دیار
ای عادلی که دیده رعایای این دیار امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱ ) دعا در توحید و ستایش حقتعالی
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدُّعَاءِ بَدَأَ بِالتَّحْمِيدِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ ، فَقَالَ