ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۲۱۵ - از دیباچه شاهنامه
شهریاری که اهرمن شکن است
رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۷۱ - در مدح شمس‌الدین وزیر
جز مکارم زشمس دین ناید
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۱
تا شیر بدم شکار من بود پلنگ
رفیق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۱
در بزم خودم شبی نمی خوانی حیف
سلیم تهرانی : رباعیات
شمارهٔ ۴۸
الماس به زخم دل فگاران ریزند
بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۱۶ - تذکر
شبی یاد دارم که جمعی به دشت
عطار نیشابوری : بخش پانزدهم
(۱۲) حکایت سلطان محمود با پیرزن
مگر یک روز محمود نکو روی
رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۸۴
با دو سه بوسه رها کن این دل از درد خناک
انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۹ - در صفت بارگاه ملک الوزرا مخلص‌الدین از زبان صفه
من که این صفهٔ همایونم
مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۰۶ - غالب شدن حیلهٔ روباه بر استعصام و تعفف خر و کشیدن روبه خر را سوی شیر به بیشه
روبه اندر حیله پای خود فشرد
مجیرالدین بیلقانی : ترکیبات
شمارهٔ ۱۷
ای که موج سینه تو غوطه دریا دهد
کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۹۵
از جیب عدم وجود سر زد
رفیق اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۷
کجاست آن که پیامی ز دلستان برساند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۹
در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میا
سعدالدین وراوینی : باب هشتم
داستانِ درودگر با زنِ خویش
شتر گفت: شنیدم که درودگری بود در صنعت و حذاقت چنان چابک‌دست که جان در قالبِ چوب دادی و نگاریدهٔ اندیشه و تراشیدهٔ تیشهٔ او بر دستِ او آفرین کردی؛ زنی داشت چنان نیکو‌رویِ خوب‌پیکر که این دو بیتِ غزل سرایانِ خاطر در پردهٔ حسبِ حالِ او سرایند :
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۴
با دبیر مرد همال (‌خصم‌) مباش‌.
عطار نیشابوری : بخش بیست و دوم
الحكایة ‌و التمثیل
بامدادی بود محمود از پگاه
امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۰ - عقد کردن خسرو شکر را
عروس صبح دم چون پرده برداشت
کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۷
سر زلفین تو شد رشته جان همه کس
فریدون مشیری : آه، باران
روی در روی سیاهی
روی در روی سیاهی