جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۹۷
آن نگار بی وفا گر یار ماست صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شمارهٔ ۴۱
افتادکجا سوی گدائی نگهش اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شمارهٔ ۲۱
ناجسته دوای درد خویش ار مردی اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شمارهٔ ۲۸
درویشان را کم آمدن افزونی است کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱
ترک عشق رخ زیبا پسران نتوان کرد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۶۶
مرحبا ای جان باقی پادشاه کامیار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۷۵
ما تازه روی چون صدف از دانه خودیم ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲
تار زلفت گر چو بخت تار با ما یار نیست ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۱
عشقم دادی زاهل دردم کردی نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۳۸۹
کرشمه تو برد از قمارخانه حریف کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۴
سوختم از آتش رخسار مه رویان چو شمع اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شمارهٔ ۴۳
سبحان الله چه سخت کاری غم تو انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۴ - در صفت افلاک و بروج و مدح صاحب ناصرالدین
دوش سلطان چرخ آینه فام رشیدالدین میبدی : ۸۰- سورة عبس- مکیة
النوبة الثانیة
این سورة مکّى است. جمله به مکه فرو آمده باجماع مفسّران. چهل و دو آیت است بعدد کوفیان، صد و سى و سه کلمه، پانصد و سى و سه حرف، و درین سوره یک آیت منسوخ است. قوله: کَلَّا إِنَّها تَذْکِرَةٌ هذا محکم. ثمّ قال: فَمَنْ شاءَ ذَکَرَهُ هذا منسوخ بقوله تعالى: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّهُ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۳۴
تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده است نهج البلاغه : خطبه ها
خطاب به خوارج درباره حکمیت
<strong> و من كلام له عليه‌السلام قاله للخوارج و قد خرج إلى معسكرهم و هم مقيمون على إنكار الحكومة </strong> صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۳۸
بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۵۲ - در شکایت
بزرگوارا دانی کز آفت نقرس کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۳۸
به خدا پیش جمله ذرات صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۱
طی شد ایّام برومندی ما در سختی