صوفی محمد هروی : غزلیات
شماره ۲۰ - ای خجل در چمن از قامت تو سرو بلند
ای خجل در چمن از قامت تو سرو بلند نهج البلاغه : خطبه ها
ستمگرى و فساد بنى اميه
و من كلام له عليهالسلام يشير فيه إلى ظلم بني أمية ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۶۲ - من کیستم
ز بس در زمانه خمش زیستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۴۳ - می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر
می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۲ - پایتخت گل
در پایتخت ما بگشادند بخت گِل آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۷ - چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی
چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۹۱ - نه زمی هر جا تنک ظرفی که برد از پا فتاد
نه زمی هر جا تنک ظرفی که برد از پا فتاد عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۷۴ - تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست
تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحکایه و التمثیل
ز رب العزه اندر خواست داود نهج البلاغه : خطبه ها
سرزنش یاران به دلیل سستی در جنگ
و من خطبة له عليهالسلام خطبها عند علمه بغزوة النعمان بن بشير صاحب معاوية لعين التمر صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۳۱ - قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد
قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد نهج البلاغه : خطبه ها
وصف توحید
و من خطبة له عليهالسلام و تشتمل على قدم الخالق و عظم مخلوقاته و يختمها بالوعظ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۷ - خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد
خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد نهج البلاغه : خطبه ها
نيايش با خدا
من كلمات كان عليهالسلام يدعو بها خیام : درد زندگی [۲۵-۱۶]
رباعی ۲۳
چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر، آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۵ - زاهد زآب میکده پرهیز میکنی
زاهد زآب میکده پرهیز میکنی صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۳۸ - رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادن
رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۲ - ز رعنائی چه نازد سرو بن یا گل ز زیبائی
ز رعنائی چه نازد سرو بن یا گل ز زیبائی صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۷ - با بد و نیک جهان در دشمنی یکرو مکن
با بد و نیک جهان در دشمنی یکرو مکن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳۸ - زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری
زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری
شماره ۲۰ - ای خجل در چمن از قامت تو سرو بلند
ای خجل در چمن از قامت تو سرو بلند نهج البلاغه : خطبه ها
ستمگرى و فساد بنى اميه
و من كلام له عليهالسلام يشير فيه إلى ظلم بني أمية ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۶۲ - من کیستم
ز بس در زمانه خمش زیستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۴۳ - می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر
می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۲ - پایتخت گل
در پایتخت ما بگشادند بخت گِل آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۷ - چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی
چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنی کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۹۱ - نه زمی هر جا تنک ظرفی که برد از پا فتاد
نه زمی هر جا تنک ظرفی که برد از پا فتاد عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۷۴ - تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست
تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحکایه و التمثیل
ز رب العزه اندر خواست داود نهج البلاغه : خطبه ها
سرزنش یاران به دلیل سستی در جنگ
و من خطبة له عليهالسلام خطبها عند علمه بغزوة النعمان بن بشير صاحب معاوية لعين التمر صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۳۱ - قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد
قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد نهج البلاغه : خطبه ها
وصف توحید
و من خطبة له عليهالسلام و تشتمل على قدم الخالق و عظم مخلوقاته و يختمها بالوعظ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۷ - خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد
خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد نهج البلاغه : خطبه ها
نيايش با خدا
من كلمات كان عليهالسلام يدعو بها خیام : درد زندگی [۲۵-۱۶]
رباعی ۲۳
چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر، آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۵ - زاهد زآب میکده پرهیز میکنی
زاهد زآب میکده پرهیز میکنی صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۳۸ - رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادن
رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۲ - ز رعنائی چه نازد سرو بن یا گل ز زیبائی
ز رعنائی چه نازد سرو بن یا گل ز زیبائی صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۷ - با بد و نیک جهان در دشمنی یکرو مکن
با بد و نیک جهان در دشمنی یکرو مکن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳۸ - زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری
زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری
