شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۶۹ - هر که در بند نفس حیوان است
هر که در بند نفس حیوان است قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰ - و له فی المدیحه
خلق را چون آفرید از لطف خلاق جهان طغرل احراری : مخمسات
شمارهٔ ۵ - بر غزل کمال خجندی
چند تیغ ظلم را از کشتنم خونین کنی سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۴۶ - یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن
یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۸۴ - همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی رخت
همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی رخت سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۳۰ - باز میافکند آن زلف کمند افکن او
باز میافکند آن زلف کمند افکن او وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۱۸ - سرتاس
ای که هر خلعتی که در بر توست میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
از فکرت و اندیشه در آزار چرائی عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۹۲
آن بار که از راه صورت عاشقمیکشد حامل از راه معنی معشوقست وَحَمَلْناهُم...سراین معنی است، ایعزیز در حال مشاهده بقوت مشاهدۀ او هر بار که بر عاشق نهند بکشد و سر از زیر بار درنکشد زیرا که مست شراب مشاهده بود ودر مستی بار خلاف معهود توان کشید: الهامی کرمانشاهی : غزلیات
شماره ۶ - هر جای که رفتیم و به هر سو که دویدیم
هر جای که رفتیم و به هر سو که دویدیم رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۷۲ - زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من
زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۶۹ - سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآید
سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآید رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - در تغزل و مدح اتسز
ای سهی سرو رهی و قد خرامان ترا کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضا
ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۹ - ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان
ای عاشقان ای عاشقان هنگامِ کوچ است از جهان مولوی : رباعیات
رباعی ۵۶۸ - این طرفه که یار در دامن گنجد
این طرفه که یار در دامن گنجد رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۸ - زان نور دو دیده تا شوم دور
زان نور دو دیده تا شوم دور خیام : رباعیات
رباعی ۷۲ - تا راه قلندری نپویی نشود
تا راه قلندری نپویی نشود خیام : رباعیات
رباعی ۷۳ - تا زهره و مه در آسمان گشت پدید
تا زهره و مه در آسمان گشت پدید حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴ - تا ماه مرا بررخ زلف سیه افشان شد
تا ماه مرا بررخ زلف سیه افشان شد
شماره ۲۶۹ - هر که در بند نفس حیوان است
هر که در بند نفس حیوان است قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰ - و له فی المدیحه
خلق را چون آفرید از لطف خلاق جهان طغرل احراری : مخمسات
شمارهٔ ۵ - بر غزل کمال خجندی
چند تیغ ظلم را از کشتنم خونین کنی سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۴۶ - یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن
یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۸۴ - همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی رخت
همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی رخت سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۳۰ - باز میافکند آن زلف کمند افکن او
باز میافکند آن زلف کمند افکن او وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۱۸ - سرتاس
ای که هر خلعتی که در بر توست میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
از فکرت و اندیشه در آزار چرائی عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۹۲
آن بار که از راه صورت عاشقمیکشد حامل از راه معنی معشوقست وَحَمَلْناهُم...سراین معنی است، ایعزیز در حال مشاهده بقوت مشاهدۀ او هر بار که بر عاشق نهند بکشد و سر از زیر بار درنکشد زیرا که مست شراب مشاهده بود ودر مستی بار خلاف معهود توان کشید: الهامی کرمانشاهی : غزلیات
شماره ۶ - هر جای که رفتیم و به هر سو که دویدیم
هر جای که رفتیم و به هر سو که دویدیم رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۷۲ - زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من
زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۶۹ - سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآید
سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآید رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - در تغزل و مدح اتسز
ای سهی سرو رهی و قد خرامان ترا کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضا
ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۹ - ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان
ای عاشقان ای عاشقان هنگامِ کوچ است از جهان مولوی : رباعیات
رباعی ۵۶۸ - این طرفه که یار در دامن گنجد
این طرفه که یار در دامن گنجد رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۸ - زان نور دو دیده تا شوم دور
زان نور دو دیده تا شوم دور خیام : رباعیات
رباعی ۷۲ - تا راه قلندری نپویی نشود
تا راه قلندری نپویی نشود خیام : رباعیات
رباعی ۷۳ - تا زهره و مه در آسمان گشت پدید
تا زهره و مه در آسمان گشت پدید حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴ - تا ماه مرا بررخ زلف سیه افشان شد
تا ماه مرا بررخ زلف سیه افشان شد