عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱۶ - آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد
آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۲ - به حق نالم ز هجر دوست زارا
به حق نالم ز هجر دوست زارا
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۶ - چشم همه را بر گل روی تو نگاه است
چشم همه را بر گل روی تو نگاه است
نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۱۶ - هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر است
هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر است
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۰۱ - چو آن شوخ شب در دل زار گردد
چو آن شوخ شب در دل زار گردد
دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - چگونه بلائی که پیوند تو
چگونه بلائی که پیوند تو
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۷۹ - پیدایی او اگر چه باشد به کمال
پیدایی او اگر چه باشد به کمال
مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۰۸ - مرا آن دلبر پنهان، همی‌گوید به پنهانی
مرا آن دلبر پنهان، همی‌گوید به پنهانی
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۴۹ - شرف یزدی
و هُوَ مولانا شرف الدین علی، در همهٔ فنون کمالات، قصب السبق از همگنان ربودی و مصاحب سلاطین گورکانیه بودی. احوال خجسته مآلش در تواریخ مسطور و تصانیفش بین المورخین مشهور. حسب الخواهش شاهرخ میرزا تاریخ ظفرنامه تألیف فرموده. غرض، در طریقت مرید سلطان حسین اخلاطی است. کتاب کنه المراد و حلل حقایق التهلیل و مواطن و شرح قصیدهٔ برده از آن جناب است. در سنهٔ هشتصد و پنجاه و شش در یزد وفات یافت. این چند بیت از اشعار فارسیّهٔ اوست:
خاقانی : قطعات
شماره ۲۵ - زندگانی چو مال میراث است
زندگانی چو مال میراث است
ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۶۷ - حیله‌ها سازد درکار من آن ترک پسر
حیله‌ها سازد درکار من آن ترک پسر
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۵۱۴ - الفت تن باعث فکر پریشان دل است
الفت تن باعث فکر پریشان دل است
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۶۱ - گر چه می‌دانم که می‌رنجی و مشکل می‌شود
گر چه می‌دانم که می‌رنجی و مشکل می‌شود
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۳۳ - برنمی خیزد نوای بلبلی از گلشنی
برنمی خیزد نوای بلبلی از گلشنی
امام خمینی : رباعیات
شمع محفل
ای روی تو شمع محفل بیماران
فلکی شروانی : رباعیات
شماره ۱ - بد دوش چه راز، با که، با یار مرا
بد دوش چه راز، با که، با یار مرا
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۲۴ - راه فضولی ما هم در ازل حیا زد
راه فضولی ما هم در ازل حیا زد
ادیب صابر : ترکیبات
شماره ۷ - تا فتنه گشتم آن صنم سیم ساق را
تا فتنه گشتم آن صنم سیم ساق را
عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴ - الله گو
باتو ای عاصی مرا صلح است هرگز جنگ نیست
احمد شاملو : باغ آینه
تاشک
بُن‌بستِ سربه‌زیر