جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۵۸ - ز لب آهی که با لخت دل خونبار برخیزد
ز لب آهی که با لخت دل خونبار برخیزد
وحشی بافقی : رباعیات
رباعی ۲۶ - می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد
می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۶ - هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت
هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۹۸ - قفل کتابخانه حیرت دل من است
قفل کتابخانه حیرت دل من است
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۳۷ - چنگ این همه در طره طرار مینداز
چنگ این همه در طره طرار مینداز
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۸ - داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده است
داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده است
حیدر شیرازی : قصاید السبعه
فی توحید الملک العلام جل جلاله
ای ز هستی غلغلی در ملک جان انداخته
هلالی جغتایی : رباعیات
رباعی ۳۳ - گه در پی آزار دل رنجوری
گه در پی آزار دل رنجوری
هلالی جغتایی : رباعیات
رباعی ۳۵ - با هر که نشینی و قدح نوش کنی
با هر که نشینی و قدح نوش کنی
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۹۵ - تیغ ما آلوده ی خون کسی از کین نشد
تیغ ما آلوده ی خون کسی از کین نشد
یغمای جندقی : بخش سوم
شمارهٔ ۷ - بیماری قاآنی و پرستاری یغما
امیدگاها، تا نپنداری اینچند روزه دانسته و توانسته دیر و دور ماندم، و از فر فرخ دیدار و فرخنده گفتارت که رامش دل و جان است، و آرامش تن و روان، کر و کور.
پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
ارزش گوهر
مرغی نهاد روی بباغی ز خرمنی
انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح دستور نظام‌الملک صدرالدین محمد
به نیک طالع و فرخنده روز و فرخ فال
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۵۵ - کوثر بیداربختی دیده گریان ماست
کوثر بیداربختی دیده گریان ماست
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۱۳ - در وصل سرای مجدالدین ابوالحسن
ای نمودار آفتاب بلند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۰ - روی تو غنچه ساخت گل آفتاب را
روی تو غنچه ساخت گل آفتاب را
سیدای نسفی : مثنویات
شمارهٔ ۷ - در مذمت دزدی که خانه سیدا را غارت کرد
شبی از مقتضای آسمانی
غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۷ - فصل (غش در عبادت چهار درجه دارد)
بدان که گفته اند زیرکان که دو رکعت نماز از عالمی فاضلتر از عبادت یک ساله جاهل، برای آن که جاهل آفات عمل نداند و آمیختگی وی به اغراض نداند و همه را خالص پندارد که غش در عبادت هم چون غش است در زر که بعضی باشد که صیرفی نیز در غلط افتاد الا صیرفی استاد، اما همه جاهلان خود پندارند که زر آن باشد که زرد بود و صورت زر دارد.
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۲۰ - سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد
سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد
سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۸ - دل از غم عشق گلرخان بی تاب است
دل از غم عشق گلرخان بی تاب است