ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۴۹ - توکل
هر که را باشد توکل بر خدا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹۵
در سحرخیزی به ارباب سعادت یار شو عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۹۹
روا بود که لطف معشوق پرده از پیش نظر عاشق بردارد تا نور چشمش را بقوت نور جمال خود از حدقۀ او برباید و این آخر زخمی بود که بر هدف دیدۀ او اندازد آه و هزار آه اگر جمالش در خیال آید و بماند ماندن خیال با عاشق مرهم آن زخم بود و این رمزی لطیف است: امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۴
هر که را در سر زلف صنمی دسترسی است اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۰
هوا را سرافرازی می دهد نخل خرامانت طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۴۰
غارتگر حیا نکنی جام باده را جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۳۲ - در وصف بهار و مدح نظام الدین بوالعلای صاعد برادر رکن الدین
اینک نوبهار آورد بیرون لشگری شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۲۳۳
من سوختهام بقیهای گر یابی اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شمارهٔ ۷۱
ساقی نظری که همدم غم ماییم سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۱
رخ تو رونق گل در نقاب خواهد کرد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۱۲
رنگ حنا در کفم بهار ندارد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۷
بردارم دل گر از جهان فرمایی امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۵۸
مه بر ناید برابر تو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۰۳
جان خود قربان به تیغ جان ستانش میکنم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۹
زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۶
چو آمد روی بر رویم که باشم من که من باشم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۶
مگر غنچه ز روی یار من شرمنده می آید؟ قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح شجاعالسطنه حسنعلی میرزا
منت خدای را که ز تأیید کردگار همام تبریزی : مفردات
شمارهٔ ۳۷
ناز ز حد ببرده ای بت نازنین من قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۶۹
بی رنج سفر، کس به مقامی نرسید
شمارهٔ ۴۹ - توکل
هر که را باشد توکل بر خدا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹۵
در سحرخیزی به ارباب سعادت یار شو عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۹۹
روا بود که لطف معشوق پرده از پیش نظر عاشق بردارد تا نور چشمش را بقوت نور جمال خود از حدقۀ او برباید و این آخر زخمی بود که بر هدف دیدۀ او اندازد آه و هزار آه اگر جمالش در خیال آید و بماند ماندن خیال با عاشق مرهم آن زخم بود و این رمزی لطیف است: امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۴
هر که را در سر زلف صنمی دسترسی است اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۰
هوا را سرافرازی می دهد نخل خرامانت طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۴۰
غارتگر حیا نکنی جام باده را جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۳۲ - در وصف بهار و مدح نظام الدین بوالعلای صاعد برادر رکن الدین
اینک نوبهار آورد بیرون لشگری شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۲۳۳
من سوختهام بقیهای گر یابی اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شمارهٔ ۷۱
ساقی نظری که همدم غم ماییم سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۱
رخ تو رونق گل در نقاب خواهد کرد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۱۲
رنگ حنا در کفم بهار ندارد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۷
بردارم دل گر از جهان فرمایی امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۵۸
مه بر ناید برابر تو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۰۳
جان خود قربان به تیغ جان ستانش میکنم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۹
زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۶
چو آمد روی بر رویم که باشم من که من باشم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۶
مگر غنچه ز روی یار من شرمنده می آید؟ قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح شجاعالسطنه حسنعلی میرزا
منت خدای را که ز تأیید کردگار همام تبریزی : مفردات
شمارهٔ ۳۷
ناز ز حد ببرده ای بت نازنین من قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۶۹
بی رنج سفر، کس به مقامی نرسید
