صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۲ - ناله نی از جگرها آه می آرد برون
ناله نی از جگرها آه می آرد برون
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۷ - د‌ر مدح خاقان خلد آشیان فتحعلی شاه مغفور و شجاع السلطنه فرماید
پدری و پسری سایه و نور یزدان
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۲۱ - گر ماه تو از مشک تو آلوده نبودی
گر ماه تو از مشک تو آلوده نبودی
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۱۶ - ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز
ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز
همام تبریزی : رباعیات
شماره ۲۹ - چون زرد شد از رنج گل رعنایت
چون زرد شد از رنج گل رعنایت
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - طرب ای دل که یار می آید
طرب ای دل که یار می آید
قاسم انوار : مقامات العارفین
بخش ۷ - قسم اخلاق
بعد ازان منزلات اخلاقست
اقبال لاهوری : پیام مشرق
خرده (۷)
ای برادر من ترا از زندگی دادم نشان
نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۱۴ - برتری سخن منظوم از منثور
چونکه نسخته سخن سرسری
رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۵ - فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۱۸ - دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازد
دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۱ - لعلت صدفی پر گهر مخزونست
لعلت صدفی پر گهر مخزونست
رشیدالدین میبدی : ۵۱- سورة الذاریات‏
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ مِنْ کُلِّ شَیْ‏ءٍ خَلَقْنا زَوْجَیْنِ، و از هر چیز بیافریدیم جفتى لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (۴۹) تا مگر دریابید و پند بپذیرید.
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۵۰ - مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست
مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۴۹ - راز عاشق از لب خاموش می آید برون
راز عاشق از لب خاموش می آید برون
سعدی : قصاید و قطعات عربی
وله ایضا
یا ملوک الجمال رفقا باسری
مولوی : دفتر اول
بخش ۱۰۴ - در خواب گفتن هاتف مر عمر را رضی الله عنه کی چندین زر از بیت المال بن مرد ده کی در گورستان خفته است
آن زمانْ حَق بر عُمر خوابی گُماشت
سعیدا : غزلیات
شماره ۴۵۰ - دارد بت نازک دلم صد جان به قربان در بغل
دارد بت نازک دلم صد جان به قربان در بغل
نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۴۲ - آن تار زلف بر دل و آنشانه کردنت
آن تار زلف بر دل و آنشانه کردنت
رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - چو گرد آرند کردارت به محشر
چو گرد آرند کردارت به محشر