امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۲۶ - شب فراق سیاه و مرا سیاه تر است
شب فراق سیاه و مرا سیاه تر است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۷۶ - بستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست
بستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۸۷ - از من آن کامیاب را چه غم است
از من آن کامیاب را چه غم است اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
نفسم چو به نان و تره از من راضی است نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۱۳ - در صفت عشق مجنون
سلطان سریر صبح خیزان جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۲۴ - خوشست درد که باشد امید درمانش
خوشست درد که باشد امید درمانش ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۷ - ایدل مده ببند سر زلف یار دست
ایدل مده ببند سر زلف یار دست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۹۲ - دل پر داغ گلستان سحرخیزان است
دل پر داغ گلستان سحرخیزان است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۶۰ - ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد
ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شماره ۵۷ - آن نقد نگر که در میان دارد گل
آن نقد نگر که در میان دارد گل جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۱۸ - نیست دلی کز غم تو خسته نیست
نیست دلی کز غم تو خسته نیست عطار نیشابوری : باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شماره ۱۸ - دل در پی راز عشق، پویان میدار
دل در پی راز عشق، پویان میدار مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۸۴ - کسی کو را بود خلق خدایی
کسی کو را بود خلق خدایی محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۱۹ - دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۴۷ - چه سود ازین که کتبخانه جهان از توست؟
چه سود ازین که کتبخانه جهان از توست؟ ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۸۶ - ایدل کم این دیر کهن گیر و برو
ایدل کم این دیر کهن گیر و برو ازرقی هروی : قصاید
شماره ۵۳ - ای بزمین بر ، بزرگ سایۀ یزدان
ای بزمین بر ، بزرگ سایۀ یزدان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۵۱ - شاخ گل از نسیم جلوه گر است
شاخ گل از نسیم جلوه گر است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۰ - ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۸۵ - کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
شماره ۳۲۶ - شب فراق سیاه و مرا سیاه تر است
شب فراق سیاه و مرا سیاه تر است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۷۶ - بستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست
بستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۸۷ - از من آن کامیاب را چه غم است
از من آن کامیاب را چه غم است اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
نفسم چو به نان و تره از من راضی است نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۱۳ - در صفت عشق مجنون
سلطان سریر صبح خیزان جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۲۴ - خوشست درد که باشد امید درمانش
خوشست درد که باشد امید درمانش ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۷ - ایدل مده ببند سر زلف یار دست
ایدل مده ببند سر زلف یار دست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۹۲ - دل پر داغ گلستان سحرخیزان است
دل پر داغ گلستان سحرخیزان است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۶۰ - ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد
ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شماره ۵۷ - آن نقد نگر که در میان دارد گل
آن نقد نگر که در میان دارد گل جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۱۸ - نیست دلی کز غم تو خسته نیست
نیست دلی کز غم تو خسته نیست عطار نیشابوری : باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شماره ۱۸ - دل در پی راز عشق، پویان میدار
دل در پی راز عشق، پویان میدار مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۸۴ - کسی کو را بود خلق خدایی
کسی کو را بود خلق خدایی محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۱۹ - دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۴۷ - چه سود ازین که کتبخانه جهان از توست؟
چه سود ازین که کتبخانه جهان از توست؟ ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۸۶ - ایدل کم این دیر کهن گیر و برو
ایدل کم این دیر کهن گیر و برو ازرقی هروی : قصاید
شماره ۵۳ - ای بزمین بر ، بزرگ سایۀ یزدان
ای بزمین بر ، بزرگ سایۀ یزدان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۵۱ - شاخ گل از نسیم جلوه گر است
شاخ گل از نسیم جلوه گر است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۰ - ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۸۵ - کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
