صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۷۳ - دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است
دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است کوهی : غزلیات
شماره ۲۷ - ظل ممدود سر زلف تو چون بر سر ماست
ظل ممدود سر زلف تو چون بر سر ماست سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت - شکم صوفیی را زبون کرد و فرج
شکم صوفیی را زبون کرد و فرج صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲ - در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما
در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۸ - از خود نتوان راه معانی کردن
از خود نتوان راه معانی کردن مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۷۳ - برقی بودی که جستی ای مایه ناز
برقی بودی که جستی ای مایه ناز قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۴ - در نسبت ممکن و واجب و هژبر سالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید
حمد بیحد را سزد ذاتیکه بی همتاستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۳۱ - تا سرو ترا راه به گلزار فتاده
تا سرو ترا راه به گلزار فتاده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۴۶ - خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند
خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند عطار نیشابوری : هیلاج نامه
اسرارگفتن منصور با شیخ کبیر در اعیان
بگو شیخ کبیر کار دیده سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت در مذلت بسیار خوردن
چه آوردم از بصره دانی عجب سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۱۳ - گوشه چشم تو تا افتاد بر کاشانه ام
گوشه چشم تو تا افتاد بر کاشانه ام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۵۶ - از خط نگشته سبز لب روح پرورش
از خط نگشته سبز لب روح پرورش مولوی : دفتر اول
بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست
آن جُهودِ سگْ بِبین چه رای کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۰ - بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را
بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت - یکی را تب آمد ز صاحبدلان
یکی را تب آمد ز صاحبدلان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۴۰ - ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد
ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۴۲ - چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود
چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود سعدی : باب پنجم در رضا
حکایت طبیب و کرد
شبی کردی از درد پهلو نخفت رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۱ - داری مرا بدان که فراز آیم
داری مرا بدان که فراز آیم
غزل ۱۹۷۳ - دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است
دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است کوهی : غزلیات
شماره ۲۷ - ظل ممدود سر زلف تو چون بر سر ماست
ظل ممدود سر زلف تو چون بر سر ماست سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت - شکم صوفیی را زبون کرد و فرج
شکم صوفیی را زبون کرد و فرج صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲ - در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما
در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۸ - از خود نتوان راه معانی کردن
از خود نتوان راه معانی کردن مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۷۳ - برقی بودی که جستی ای مایه ناز
برقی بودی که جستی ای مایه ناز قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۴ - در نسبت ممکن و واجب و هژبر سالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید
حمد بیحد را سزد ذاتیکه بی همتاستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۳۱ - تا سرو ترا راه به گلزار فتاده
تا سرو ترا راه به گلزار فتاده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۴۶ - خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند
خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند عطار نیشابوری : هیلاج نامه
اسرارگفتن منصور با شیخ کبیر در اعیان
بگو شیخ کبیر کار دیده سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت در مذلت بسیار خوردن
چه آوردم از بصره دانی عجب سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۱۳ - گوشه چشم تو تا افتاد بر کاشانه ام
گوشه چشم تو تا افتاد بر کاشانه ام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۵۶ - از خط نگشته سبز لب روح پرورش
از خط نگشته سبز لب روح پرورش مولوی : دفتر اول
بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست
آن جُهودِ سگْ بِبین چه رای کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۰ - بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را
بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن را سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت - یکی را تب آمد ز صاحبدلان
یکی را تب آمد ز صاحبدلان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۴۰ - ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد
ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۴۲ - چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود
چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود سعدی : باب پنجم در رضا
حکایت طبیب و کرد
شبی کردی از درد پهلو نخفت رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۱ - داری مرا بدان که فراز آیم
داری مرا بدان که فراز آیم