ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۱ - ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم
ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۸۷ - دوش بی شمع جمالت بزم عیش افروختم
دوش بی شمع جمالت بزم عیش افروختم
صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۹۲ - مرغ دل از قید غم های جهان آزاد بود
مرغ دل از قید غم های جهان آزاد بود
قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - فکنده زخم دلم را به حالت بهبود
فکنده زخم دلم را به حالت بهبود
ترانه های کودکانه : بخش اول
باز باران با ترانه
باز باران با ترانه
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۵۱ - جانکاه منی و دل فزای همه ای
جانکاه منی و دل فزای همه ای
لبیبی : قطعات و قصاید به جا مانده
شمارهٔ ۳ - دو بیت منقول در ترجمان البلاغه
گر فرخی بمرد چرا عنصری نمرد
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۲۴ - ای زآفتاب رویت مه برده شرمساری
ای زآفتاب رویت مه برده شرمساری
سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
التمثّل فی‌الرؤیاء و تعبیره و هو ثمانون رؤیا عجیبة
خلق تا در جهانِ اسبابند
اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
شنیدن عاشق سخن معشوق را
چو آمد نامهٔ معشوق چالاک
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۲۴ - ما حالی از نشاط کناری گرفته ایم
ما حالی از نشاط کناری گرفته ایم
اسدی توسی : گرشاسپ‌نامه
جنگ گرشاسب با ببر ژیان
خور از کُه چو بفراخت زرین کلاه
ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۹۴ - آمدن هنونت به کوه شمالی و جنگ کردن او با دیوان و کشته شدن سیصد هزار دیوان از دست هنونت
شنید این حرف هنونت نکونام
مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۵۱ - ای برادر تو چه مرغی؟ خویشتن را بازبین
ای برادر تو چه مرغی؟ خویشتن را بازبین
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۸۹ - بگو تا کی دلم را تنگ داری
بگو تا کی دلم را تنگ داری
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۵۴ - زخاکساری دل برقرار خودباشد
زخاکساری دل برقرار خودباشد
خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۵۴ - دلا بنیاد جان را محکمی نیست
دلا بنیاد جان را محکمی نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۵۸ - تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است
تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است
قاسم انوار : رباعیات
شماره ۲۴ - مستدعیم از حضرت سلطان قدم
مستدعیم از حضرت سلطان قدم
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۰۴ - مباحث نظری مرد داد می خواهد
مباحث نظری مرد داد می خواهد