آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۳۵ - سوخت دل، اما غبار کینه از کس برنداشت؛
سوخت دل، اما غبار کینه از کس برنداشت؛ رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکاءَ الْجِنَّ الایة از ایدرفا اقاصیص گله اللَّه است از مشرکان عرب، و از مناکیر کفر ایشان که در زمان جاهلیّت جهال بودند، و دین عرب آن وقت سه دین بود: قومى فریشتگان میپرستیدند، که میگفتند: ایشان دختران خداىاند، از آن ایشان را پوشیده میدارد، و قومى بتان را میپرستیدند، و قومى از خزاعه ستاره شعرى مىپرستیدند. در این آیت رب العزّة از ایشان گله میکند و از اهل کتابین: جهودان که میگفتند: «عُزَیْرٌ ابْنُ اللَّهِ» و ترسایان که میگفتند: «الْمَسِیحُ ابْنُ اللَّهِ». طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - بصید جسته از دامی چه خوش میگفت صیادی
به صید جسته از دامی، چه خوش میگفت صیادی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۳۴ - یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد
یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۹ - دیدم شب و روز رنج و بیداریها
دیدم شب و روز رنج و بیداریها خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۷۶ - یا من الیک میلی قف ساعة قبیلی
یا من الیک میلی قف ساعة قبیلی شاطرعباس صبوحی : غزلیات
آتشی در خرمن
عشق آمد و امن جانم گرفت غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰ - به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را
به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - خاکستر منصور تو را باز توان سوخت
خاکستر منصور تو را باز توان سوخت سحاب اصفهانی : قطعات
شماره ۲۴ - فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان
فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد
هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۲۷ - به هر جبینکه بود سطری ازکتاب حیا
به هر جبینکه بود سطری ازکتاب حیا عنصرالمعالی : قابوسنامه
باب بیست و ششم: اندر زن خواستن
ای پسر چون زن خواستی حرمت خود را نیکو دار، اگر چند چیز عزیزست از زن و فرزند عزیزتر نیست و چیز خود از زن و فرزند دریغ مدار و اگر از زن بصلاح و فرزند فرمانبردار و این کاریست که بدست تو، چنانک من در بیتی گویم: اهلی شیرازی : صنف چهارم که غلام و پیش برست
برگ دوازدهم یک غلام است
ای آنکه کمال دلستا نیست ترا سیدای نسفی : قصاید
شمارهٔ ۹ - فی نعت حضرت خیرالبشر صلی الله و سلم و آله و اصحاب اجمعین
ای به گرد روضه ات هر شب ملایک در طواف واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - گره در ابروان، از گرمی خویش چو اخگر شد
گره در ابروان، از گرمی خویش چو اخگر شد جویای تبریزی : قطعات
شمارهٔ ۱۱ - تاریخ وفات ملک فخرا - ۱۱۱۰ ه
اوستاد زمان ملک فخرا سلطان باهو : غزلیات
غزل ۲۲ - تارها زلفش چو دیدم مارها
تارها زلفش چو دیدم مارها حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۸۳ - ماییم و جانی بر دهان از جور هجران آمده
ماییم و جانی بر دهان از جور هجران آمده حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۱۱ - یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر
یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر
شماره ۳۵ - سوخت دل، اما غبار کینه از کس برنداشت؛
سوخت دل، اما غبار کینه از کس برنداشت؛ رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکاءَ الْجِنَّ الایة از ایدرفا اقاصیص گله اللَّه است از مشرکان عرب، و از مناکیر کفر ایشان که در زمان جاهلیّت جهال بودند، و دین عرب آن وقت سه دین بود: قومى فریشتگان میپرستیدند، که میگفتند: ایشان دختران خداىاند، از آن ایشان را پوشیده میدارد، و قومى بتان را میپرستیدند، و قومى از خزاعه ستاره شعرى مىپرستیدند. در این آیت رب العزّة از ایشان گله میکند و از اهل کتابین: جهودان که میگفتند: «عُزَیْرٌ ابْنُ اللَّهِ» و ترسایان که میگفتند: «الْمَسِیحُ ابْنُ اللَّهِ». طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - بصید جسته از دامی چه خوش میگفت صیادی
به صید جسته از دامی، چه خوش میگفت صیادی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۳۴ - یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد
یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۹ - دیدم شب و روز رنج و بیداریها
دیدم شب و روز رنج و بیداریها خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۷۶ - یا من الیک میلی قف ساعة قبیلی
یا من الیک میلی قف ساعة قبیلی شاطرعباس صبوحی : غزلیات
آتشی در خرمن
عشق آمد و امن جانم گرفت غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰ - به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را
به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - خاکستر منصور تو را باز توان سوخت
خاکستر منصور تو را باز توان سوخت سحاب اصفهانی : قطعات
شماره ۲۴ - فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان
فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد
هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۲۷ - به هر جبینکه بود سطری ازکتاب حیا
به هر جبینکه بود سطری ازکتاب حیا عنصرالمعالی : قابوسنامه
باب بیست و ششم: اندر زن خواستن
ای پسر چون زن خواستی حرمت خود را نیکو دار، اگر چند چیز عزیزست از زن و فرزند عزیزتر نیست و چیز خود از زن و فرزند دریغ مدار و اگر از زن بصلاح و فرزند فرمانبردار و این کاریست که بدست تو، چنانک من در بیتی گویم: اهلی شیرازی : صنف چهارم که غلام و پیش برست
برگ دوازدهم یک غلام است
ای آنکه کمال دلستا نیست ترا سیدای نسفی : قصاید
شمارهٔ ۹ - فی نعت حضرت خیرالبشر صلی الله و سلم و آله و اصحاب اجمعین
ای به گرد روضه ات هر شب ملایک در طواف واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - گره در ابروان، از گرمی خویش چو اخگر شد
گره در ابروان، از گرمی خویش چو اخگر شد جویای تبریزی : قطعات
شمارهٔ ۱۱ - تاریخ وفات ملک فخرا - ۱۱۱۰ ه
اوستاد زمان ملک فخرا سلطان باهو : غزلیات
غزل ۲۲ - تارها زلفش چو دیدم مارها
تارها زلفش چو دیدم مارها حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۸۳ - ماییم و جانی بر دهان از جور هجران آمده
ماییم و جانی بر دهان از جور هجران آمده حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۱۱ - یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر
یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر
