صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۶۸۶
عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیم خیام : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۶
در دهر چو آواز گل تازه دهند نهج البلاغه : حکمت ها
آرزوهای دست نیافتنی
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> مَنْ جَرَى فِي عِنَان أَمَلِهِ عَثَرَ بِأَجَلِهِ محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۲۴ - سال از شرایط شناخت وحدت و موضوع شناخت عرفانی
که شد بر سر وحدت واقف آخر رهی معیری : منظومهها
سنگریزه
روزی به جای لعل و گوهر سنگریزه ای مهدی اخوان ثالث : زمستان
بیمار
بیمارم، مادر جان مفاتیح الجنان : زیارات مخصوصه امام حسین (ع)
زیارت عاشورا
بدان که زیارت روایت شده برای روز عاشورا چند زیارت است و ما در اینجا به خاطر رعایت مختصرنویسی فقط به بیان دو زیارت قناعت می کنیم ـ و البته در باب دوّم در بیان «اعمال روز عاشورا» نیز «زیارتی» را نقل کردم ـ با مطالبی دیگر که مناسب این مقام است. اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۲
تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۴۲۲
دردی که به افسانه و افسون رود از دل مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۷۵
هر لحظه یکی صورت، میبینی و زادن نی میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۲
بیرحم من از من سفر خویش نهان کرد عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شمارهٔ ۷۹
میپنداری که حق هویدا گردد رشیدالدین میبدی : ۴۶- سورة الاحقاف
۲ - النوبة الثانیة
قوله: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَى النَّارِ، فیقال لهم، أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ. قرأ ابن کثیر آذهبتم بالاستفهام ممدودا و ابن عامر بالاستفهام من غیر مدّ و الباقون بلا استفهام على الخبر. و المعنى نلتم لذّاتکم و احببتم شهواتکم فى الدنیا غیر متفکرین فى حرامها و حلالها. و استمتعتم بملاذّها و قیل: اذهبتم طیباتکم، من الرزق و الحلالات الذى انفقتموها فى شهواتکم و لذّاتکم و لم تنفقوها فى مرضات اللَّه عز و جل. و قیل: أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ فى الآخرة بمعاصیکم، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا. صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۸
ای آنکه عیان کننده روز و شبی واعظ قزوینی : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۳
شد وعده اگر خلاف در حضرت تو خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
گردی لبت از لبم به بوسی آزرد سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۶
پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت این فرزند تست، تربیتش همچنان کن که یکی از فرزندان خویش. ادیب خدمت کرد و متقبل شد و سالی چند برو سعی کرد و به جایی نرسید و پسران ادیب در فضل و بلاغت منتهی شدند. ملک دانشمند را مؤاخذت کرد و معاتبت فرمود که وعده خلاف کردی و وفا به جا نیاوردی. گفت بر رأی خداوند روی زمین پوشیده نماند که تربیت یکسانست و طباع مختلف مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۷۲
دوران سپهر بیگنه کش گذرد سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۰
نماید گاه ابرو گه جمال آهسته آهسته امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۳
گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است
غزل شمارهٔ ۵۶۸۶
عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیم خیام : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۶
در دهر چو آواز گل تازه دهند نهج البلاغه : حکمت ها
آرزوهای دست نیافتنی
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> مَنْ جَرَى فِي عِنَان أَمَلِهِ عَثَرَ بِأَجَلِهِ محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۲۴ - سال از شرایط شناخت وحدت و موضوع شناخت عرفانی
که شد بر سر وحدت واقف آخر رهی معیری : منظومهها
سنگریزه
روزی به جای لعل و گوهر سنگریزه ای مهدی اخوان ثالث : زمستان
بیمار
بیمارم، مادر جان مفاتیح الجنان : زیارات مخصوصه امام حسین (ع)
زیارت عاشورا
بدان که زیارت روایت شده برای روز عاشورا چند زیارت است و ما در اینجا به خاطر رعایت مختصرنویسی فقط به بیان دو زیارت قناعت می کنیم ـ و البته در باب دوّم در بیان «اعمال روز عاشورا» نیز «زیارتی» را نقل کردم ـ با مطالبی دیگر که مناسب این مقام است. اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۲
تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۴۲۲
دردی که به افسانه و افسون رود از دل مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۷۵
هر لحظه یکی صورت، میبینی و زادن نی میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۲
بیرحم من از من سفر خویش نهان کرد عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شمارهٔ ۷۹
میپنداری که حق هویدا گردد رشیدالدین میبدی : ۴۶- سورة الاحقاف
۲ - النوبة الثانیة
قوله: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَى النَّارِ، فیقال لهم، أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ. قرأ ابن کثیر آذهبتم بالاستفهام ممدودا و ابن عامر بالاستفهام من غیر مدّ و الباقون بلا استفهام على الخبر. و المعنى نلتم لذّاتکم و احببتم شهواتکم فى الدنیا غیر متفکرین فى حرامها و حلالها. و استمتعتم بملاذّها و قیل: اذهبتم طیباتکم، من الرزق و الحلالات الذى انفقتموها فى شهواتکم و لذّاتکم و لم تنفقوها فى مرضات اللَّه عز و جل. و قیل: أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ فى الآخرة بمعاصیکم، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا. صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۸
ای آنکه عیان کننده روز و شبی واعظ قزوینی : رباعیات
شمارهٔ ۱۱۳
شد وعده اگر خلاف در حضرت تو خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
گردی لبت از لبم به بوسی آزرد سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۶
پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت این فرزند تست، تربیتش همچنان کن که یکی از فرزندان خویش. ادیب خدمت کرد و متقبل شد و سالی چند برو سعی کرد و به جایی نرسید و پسران ادیب در فضل و بلاغت منتهی شدند. ملک دانشمند را مؤاخذت کرد و معاتبت فرمود که وعده خلاف کردی و وفا به جا نیاوردی. گفت بر رأی خداوند روی زمین پوشیده نماند که تربیت یکسانست و طباع مختلف مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۷۲
دوران سپهر بیگنه کش گذرد سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۰
نماید گاه ابرو گه جمال آهسته آهسته امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۳
گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است
