شماره ۱۲ - تا بود زلف تو اسباب پریشانی ما
شماره ۳۶ - پایهٔ آمال محکم در جهان کردن چرا
شماره ۳۸ - ای قوی پنجه که بازوی تواناست ترا
شماره ۷۸ - ای قوی پنجه که بازوی تواناست تو را
شماره ۱۵۷ - تا نگوئی بجهان دوست مرا بسیار است
شماره ۱۸۲ - زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند
شماره ۱۸۳ - جهانیان دگر از جنک احتراز کنید
شماره ۱۸۶ - دلدار ما به درد دل ما نمی رسد
شماره ۱۹۱ - خواجه را گوی که از زیر زمین یاد کند
شماره ۱۹۲ - راستی مردم از آندم که بصلب پدرند
شماره ۱۹۳ - کسیکه بهر خدا ترک خودستائی کرد
شماره ۲۵۰ - ندهی کام مرا از لب خندان تا چند
شماره ۲۵۷ - شاه اورنگ نشین فکر جهانی دارد
شماره ۲۵۹ - زان فرقه بپرهیز که پرهیز ندارند
شماره ۳۰۰ - دانی چرا در سیر خود بر خویش میلرزد قلم
شماره ۳۱۱ - همیشه موی تو در پیچ و تاب میبینم
شماره ۳۶۱ - از غبار خودنمائیها عمل را پاک کن
شماره ۳۶۸ - بیچارهٔی که نیست بجز حق پناه او
شماره ۳۷۱ - زان سفله وجودی که شریر است عدم به
شماره ۳۸۰ - ستم ار بناتوانان ز ستمگری رسانی