احساسات شخصی

مولوی غزلیات غزل ۱۵۶۷ - امروز مرا چه شد؟ چه دانم مولوی غزلیات غزل ۱۵۸۴ - هر که گوید کان چراغ دیده‌‌ها را دیده‌‌‌‌ام مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۹ - دل چه خورده‌­ست عجب دوش که من مخمورم؟ مولوی غزلیات غزل ۱۹۹۳ - هیچ باشد که رسد آن شکر و پستهٔ من؟ سعدی غزلیات غزل ۵۰۰ - تا کیم انتظار فرمایی عطار نیشابوری غزلیات غزل ۵۲۸ - چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم سنایی غزنوی غزلیات غزل ۲۳۹ - تو را دل دادم ای دلبر، شبت خوش باد، من رفتم سنایی غزنوی غزلیات غزل ۲۴۷ - فراق آمد کنون از وصل برخوردار چون باشم وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۳۰ - هلاکم ساز گر بر خاطرت باری ز من باشد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۳۳ - اینست کزو رخنه به کاشانهٔ من شد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۴۳ - بود آن وقتی که دشنام تو خاطر خواه بود وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۹۰ - دوش اندک شکوه‌ای از یار می‌بایست کرد وحشی بافقی غزلیات غزل ۳۲۹ - رشک می‌بردند شهری بر من و احوال من وحشی بافقی غزلیات غزل ۳۷۰ - در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه خاقانی غزلیات غزل ۲۲۶ - منم آن کز طرب غمین باشم خاقانی قصاید شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیده‌ای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است خاقانی رباعیات شماره ۹۵ - هر روز فلک کین من از سر گیرد انوری غزلیات غزل ۸۵ - باز دستم به زیر سنگ آورد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۵۱۳ - تا میسر گشت در گرمابه وصل آن نگارم اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۷۹۴ - هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بری