شماره ۱۷۹ - ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده ای
شماره ۲۵ - آن همی خواندم همی بوسیدمش
شماره ۷۳۷ - نمی آید به راه شوخ طنازی که من دارم
شماره ۱۰۷ - ایّام غمم، مرا بهار است
شماره ۲۹۶ - صفای وقت، ز دل های بی غبار بجو
شماره ۲۴ - رسوای زمانه «زبانم» کرد
شمارهٔ ۱۴ - خطاب به فاضل خان در حین حرکت از خراسان
شمارهٔ ۵۳ - خطاب به میرزا بزرگ نوری وزیر نواب
شماره ۶١۵ - شرح شوق و نیازمندی خویش
شماره ۲۴ - نمی خواهم کسی با نازنین من سخن گوید
شماره ۹۱ - در دام تو هر دم کشم آزار دگر
شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش
شماره ۲۸۹ - ز می برآمده، آن رنگ آل تا چکند
شماره ۳۲۳ - خورشید من امروز بشکل دگری باز
شماره ۵۶ - در من نگرم زپای تا سر هیچم
شماره ۶۶۴ - زخم ناسورم من و از لطف مرهم شرمسار
شماره ۸۱۳ - منم که با می و مطرب همیشه در جنگم
شماره ۸۵۷ - کبوتر را ره آگاهی از احوال خود بستم
شماره ۱۲۴۲ - زهی ز عارض تو گلرخان حجاب زده
شماره ۶ - جنون نمی کند از خویشتن جدا ما را