غزل ۱۷۴ - یاد تو ما را چو در خیال بگردد
غزل ۱۸۴ - روی خود بنمود و هوش از ما ببرد
غزل ۱۸۷ - از عشق تو جان نمی‌توان برد
غزل ۱۹۲ - باد بویی از دو زلفت وام کرد
غزل ۲۱۱ - چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازد
غزل ۲۱۷ - فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزد
غزل ۲۲۹ - بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشد
غزل ۲۳۱ - بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد
غزل ۲۳۴ - روزی که از لب تو بر ما سلام باشد
غزل ۲۴۹ - بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشد
غزل ۲۵۴ - خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شد
غزل ۲۵۵ - دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شد
غزل ۲۵۸ - دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شد
غزل ۲۶۷ - گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟
غزل ۲۹۷ - جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کند
غزل ۳۰۹ - صبری کنیم تا ستم او چه می‌کند؟
غزل ۳۵۳ - بی تو دل و جان من زیر و زبر میشود
غزل ۳۵۹ - تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آید
غزل ۳۹۷ - تو از دست که می‌خوردی؟ که خشم آلوده‌ای دیگر
غزل ۴۰۱ - شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیر
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
