غزل ۳۴۳ - نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما را
غزل ۳۴۹ - اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا را
غزل ۳۵۲ - اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت را
غزل ۳۷۳ - ز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش را
غزل ۴۰۲ - ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان را
غزل ۴۰۳ - ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان را
غزل ۴۰۴ - مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان را
غزل ۴۰۹ - ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران را
غزل ۴۶۵ - مدار از منزل آرایان طمع معماری دلها
غزل ۴۶۷ - اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنها
غزل ۴۶۹ - مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن ها
غزل ۵۱۴ - تلخی عالم ناساز شراب است مرا
غزل ۵۲۴ - چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟
غزل ۵۳۶ - چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟
غزل ۵۸۹ - مبین ز موج تهیدست خوار دریا را
غزل ۶۲۱ - شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا
غزل ۶۳۷ - ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را
غزل ۶۶۷ - زهی به غمزه جانسوز برق مذهب ها
غزل ۶۶۸ - چنان که از نمک افزون شود جراحتها
غزل ۶۸۲ - می سوزد آرزو دل پراضطراب را