غزل ۱۳۶۷ - از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافت
غزل ۱۳۷۹ - سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت
غزل ۱۳۹۴ - تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفت
غزل ۱۴۸۴ - بزم عالم ز دل خون شده ما گرم است
غزل ۱۵۰۹ - عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست
غزل ۱۵۴۹ - از تب رشک تو خورشید هلالی شده است
غزل ۱۵۶۰ - نفس باد بهاران چمن آرای خوشی است
غزل ۱۵۶۴ - مایه پرورش عالم اسباب یکی است
غزل ۱۶۲۸ - دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشت
غزل ۱۶۴۹ - فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریخت
غزل ۱۶۶۲ - غبار هستی ما پرده دار سیلاب است
غزل ۱۶۷۷ - حضور خاطر اگر در نماز معتبرست
غزل ۱۶۹۳ - به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است
غزل ۱۷۰۵ - جهان به راه شناسان دیده ور تنگ است
غزل ۱۷۳۹ - گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این است
غزل ۱۷۸۱ - ز داغ عشق مرا شد دل خراب درست
غزل ۱۷۹۶ - دروغ شیوه طبع یگانه ما نیست
غزل ۱۸۰۶ - به می طرف شدن آیین هوشیاران نیست
غزل ۱۸۴۸ - ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت
غزل ۱۸۵۴ - باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت